Elisabeth van Beieren (1383-1442)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Elisabeth van Beieren.

Elisabeth van Beieren bijgenaamd de Schone (Landshut, 1383Ansbach, 13 november 1442) was van 1415 tot 1440 keurvorstin van Brandenburg. Ze behoorde tot het huis Wittelsbach.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Elisabeth werd in het kasteel Trausnitz geboren als dochter van hertog Frederik van Beieren-Landshut en diens tweede echtgenote Maddalena Visconti, dochter van Bernabò Visconti, heer van Milaan.

Op 18 september 1401 huwde Elisabeth met burggraaf Frederik VI van Neurenberg, die in 1415 onder de naam Frederik I tot keurvorst van Brandenburg verheven werd.

Tijdens de lange afwezigheden van haar echtgenoot trad Elisabeth op als slimme en krachtdadige regentes, ondanks de grote politieke problemen waarmee Brandenburg in die tijd werd geconfronteerd.

In 1440 stierf haar echtgenoot Frederik I, twee jaar later gevolgd door Elisabeth.

Nakomelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Elisabeth en Frederik kregen tien kinderen: