Elisabeth van Rhuddlan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elisabeth van Rhuddlan

Elisabeth Plantagenêt van Rhuddlan (Rhuddlan Castle, 7 augustus 1282 - Quendon, 5 mei 1316) was een dochter van Eduard I van Engeland en van Eleonora van Castilië. Zij was eerst gehuwd te Ipswich op 7 januari 1297 met graaf Jan I van Holland (1284-1299) en de tweede maal te Westminster op 14 november 1302 met Humphrey de Bohun (1276-1321), 4e graaf van Hereford en Essex. Uit haar tweede huwelijk werd zij de moeder van:

  1. Hugo (onzeker)
  2. Humphrey
  3. Maria of Margaretha
  4. Jan, 5de graaf van Hereford (1307-1336)
  5. Humphrey, 6de graaf van Hereford (1309/1311-1361)
  6. Margaretha (1311-1391), gehuwd met Hugo Courtenay, 2de graaf van Devon
  7. William de Bohun, 1e graaf van Northampton (1310/1312-1360)
  8. Edward (1309/1312-1334), gehuwd met Margaretha, dochter van William de Ros, 2de baron van Ros, boezemvriend van de jonge Eduard III
  9. Eleonora (1304-1363)
  10. Aeneas
  11. Isabella (1316).

Trivia[bewerken]

In de historische roman Pionnen van de koning - Het leven van Elizabeth Plantagenet, gravin van Holland van Molly Costain Haycraft verhaalt 'Elizabeth' in de ik-vorm haar avonturen en gevoelens bij het feit dat zijzelf en haar zussen als pasmunt worden gebruikt in hun vaders politiek.