Ellert en Brammertmuseum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Openluchtmuseum Ellert en Brammert
Beelden van Ellert en Brammert bij de ingang
Beelden van Ellert en Brammert bij de ingang
Locatie Schoonoord
Coördinaten 52° 51′ NB, 6° 45′ OL
Type Openluchtmuseum
Thema cultuurhistorie van Drenthe
Openingsdatum 1954
Detailkaart
Ellert en Brammertmuseum (Drenthe)
Ellert en Brammertmuseum
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Openluchtmuseum Ellert en Brammert is een openluchtmuseum in Schoonoord over de cultuurhistorie van Zuidoost-Drenthe.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Het museum is opgezet bij gelegenheid van de viering van het 100-jarige bestaan van Schoonoord in 1954 en van de aanleg van het Oranjekanaal tusen 1853 en 1861. Ter herinnering aan het leven uit vroegere jaren besloten de Schoonoorders deze tijd opnieuw tot leven te roepen. Tijdens het eeuwfeest werden daarom enkele plaggenhutten herbouwd, zoals die in de 19e eeuw in dit gebied gebouwd werden door de seizoensarbeiders. Er bleek veel belangstelling voor (het leven in) de plaggenhutten te bestaan en er werd besloten om de bouwsels te laten staan. In de loop van de jaren werd het openluchtmuseum steeds verder uitgebreid.

Het museum draait op vrijwilligers en zonder overheidssubsidies. Naast voorleessessies over Ellert en Brammert, zijn er ook diverse oude ambachten te zien.

Sage[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Ellert en Brammert voor het artikel over de sage

Het museum is vernoemd naar de twee reuzen Ellert en Brammert die hier volgens de sage vierhonderd jaar geleden op het Ellertsveld zouden hebben geleefd. De sage over de reuzen Ellert en Brammert is gesitueerd op het Ellertsveld, waar ook het huidige museum gevestigd is. Het verhaal wil dat deze reuzen rond vierhonderd jaar geleden in dit gebied woonden. Er zijn twee grote beelden van ze gemaakt die op het parkeerterrein bij de ingang van het museum de bezoekers 'verwelkomen'.

De twee wildemannen leefden in een hut die onder het heideveld was gegraven. Ze leefden als stropers en geen mens waande zich veilig op het Ellertsveld. Hier hadden ze draden gespannen met bellen eraan en ze kwamen direct in actie, wanneer een argeloze indringer de bellen aan het klingelen bracht. Die werd dan met knuppels neergeslagen en van zijn bezittingen beroofd. Aldus een deel van de sage die nog veel verder gaat.

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Openluchtmuseum Ellert en Brammert van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.