Els Goulmy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Els Goulmy
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Elsa Afra Julia Maria Goulmy
Geboortedatum 27 november 1946
Geboorteplaats Den Haag
Werkzaamheden
Vakgebied transplantatiebiologie
Universiteit Université Pierre et Marie Curie, Paris (1985); Universiteit Leiden
Overig
Website
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Els Goulmy (Den Haag, 27 november 1946) is een vooraanstaand Nederlands hoogleraar in de transplantatiebiologie. Zij is verbonden aan de Universiteit Leiden, sinds 1999 als hoogleraar. Goulmy geldt als een expert op het gebied van weefseltypering en behoort internationaal tot de absolute top op haar vakgebied. Zij deed baanbrekend onderzoek naar de rol van antigenen bij orgaan en stamceltransplantaties. Goulmy is de ontdekker van de zogenaamde Minor Transplantatie Antigenen bij de mens (1976). Zij heeft veel eigenschappen van deze minor antigenen blootgelegd zoals de frequentie van deze antigenen in de populatie, de Mendeliaanse overerving, de expressie in lichaamscellen en weefsels én de cruciale rol van de minor antigenen in het succes van orgaan en stamceltransplantatie. In samenwerking met Amerikaanse collega’s ontdekte Goulmy in 1995 als eerste de chemische structuur van de minor antigenen bij de mens. In 1997 beschreef zij nieuwe concepten voor de toepassing van tumor specifieke minor antigenen voor immunotherapie van bloedkanker; ‘van het lab naar de kliniek’. De basis voor deze translatie werd in haar laboratorium gelegd. Hierbij worden de tumor minor antigenen als ‘vaccin’ gebruikt om de anti-kanker reactie in het lichaam een boost te geven.

Els Goulmy heeft een opmerkelijke carrière doorlopen. Na MULO-A en een analistenopleiding werkte zij als klinisch-chemisch analist in Nijmegen, Zwitserland en Noorwegen. In 1972 begon zij als research analist in het Academisch Ziekenhuis Leiden bij Prof. J.J. van Rood. Goulmy heeft een Master en Immunologie (cum laude 1984) en een Doctorat d’État es Sciences Naturelles (summa cum laude 1985) van de Parijse universiteit ‘Paris VI Pierre et Marie Curie’. In 1990 werkte zij als visiting scientist in de Department of Cell Biology van de Stanford University School of Medicine in de VS. Goulmy schreef meer dan 250 wetenschappelijke artikelen waaronder diverse in Nature en Science. Zij ontving voor haar wetenschappelijk pionierswerk een tiental prijzen en onderscheidingen waaronder in 2002 de Spinozapremie van NWO.

Els Goulmy is een van de oprichters van het Landelijk Netwerk Vrouwelijke Hoogleraren (LNVH) in 2001 en was voorzitter van 2001-2012. Ook heeft zij in een groot aantal nationale en internationale wetenschappelijke adviescommissies gezeten, onder andere in de KNAW, de European Research Council en Institut Pasteur.

Sinds 11 november 2011 is zij met emeritaat en werd benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1).

http://www.niernieuws.nl/?cat=ln&artid=4813 'Hoogleraar transplantatiebiologie Els Goulmy geridderd'. In: Niernieuws, november 2011]</ref>

Externe link[bewerken]