Enrique Figuerola

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Enrique Figuerola
Figuerola wint een wedstrijd in Potsdam (DDR) in 1961.
Figuerola wint een wedstrijd in Potsdam (DDR) in 1961.
Volledige naam Enrique Figuerola Camue
Geboortedatum 15 juli 1938
Geboorteplaats Santiago de Cuba
Nationaliteit Vlag van Cuba Cuba
Lengte 1,67 m
Gewicht 67 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel Cubaans kampioen 100 m 1958
OS 1960, 1964, 1968
Extra Wereldrecordhouder 100 m 1967-1968
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Enrique Figuerola Camue (Santiago de Cuba, 15 juli 1938) is een voormalige atleet uit Cuba, die zich had toegelegd op de sprint. Hij nam driemaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde bij die gelegenheden twee zilveren medailles.

Loopbaan[bewerken]

OS 1960[bewerken]

Figuerola deed op internationaal niveau voor de eerste maal van zich spreken op de Olympische Spelen van 1960 in Rome. In de 100 meterfinale, welke werd gewonnen door de fameuze Duitser Armin Hary, die met zijn overwinning de Amerikaanse suprematie op de olympische sprint sinds 1932 doorbrak, hield ook Figuerola een tweetal Amerikanen achter zich, maar viel desondanks met zijn vierde plaats in 10,3 s net buiten de medailles.

OS 1964[bewerken]

Vier jaar later deed hij het in op de Olympische Spelen in Tokio beter. Terwijl Bob Hayes, die eerder in de halve finale de 100 m met forse wind mee (5.3 m/s)[1] in 9,91 had afgelegd, naar het goud snelde in 10,0, waarmee hij het wereldrecord van Hary uit 1960 evenaarde, werd Enrique Figuerola achter de ongenaakbare Amerikaan afgetekend tweede in 10,2. Op het erepodium konden de toeschouwers tenslotte getuige zijn van een zeldzame handdruk, de eerste na jaren, van een Amerikaan aan een Cubaan.[2]

Wereldrecord en OS 1968[bewerken]

Enkele jaren later was het de beurt aan Figuerola om het wereldrecord op de 100 m te evenaren. Op 17 juni 1967 liep hij in het Nepstadion in Boedapest naar 10,0. Uiteindelijk zou de 10-secondengrens een jaar later officieel worden doorbroken door de Amerikaan Jim Hines, die op de Olympische Spelen in Mexico de 100 m won in 9,9, later elektronisch bijgesteld naar 9,95. Ook op deze Olympische Spelen was Figuerola van de partij, maar op de individuele 100 m strandde hij dit keer in de halve finale. Op de 4 x 100 m estafette daarentegen revancheerde hij zich, want samen met zijn landgenoten Hermes Ramirez, Juan Morales en Pablo Montes liep hij achter de Amerikaanse ploeg, die in deze race het wereldrecord op 38,2 stelde, naar een tijd van 38,3, eveneens dik onder het oude wereldrecord van 39,0. Het was zijn laatste grote wapenfeit.

Titels[bewerken]

  • Universitair kampioen 100 m - 1961, 1963
  • Pan-Amerikaans kampioen 100 m – 1963
  • Centraal-Amerikaans en Caribisch kampioen 100 m - 1966
  • Engels AAA-kampioen 100 yd – 1964, 1965
  • Cubaans kampioen 100 m – 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1967

Persoonlijk record[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,0 s 17 juni 1967 Boedapest

Palmares[bewerken]

100 yd[bewerken]

  • 1964: Goud Engelse AAA-kamp. – 9,4 s
  • 1965: Goud Engelse AAA-kamp. – 9,64 s

100 m[bewerken]

  • 1959: Brons Pan-Amerikaanse Spelen - 10,5 s (w)
  • 1960: 4e OS – 10,3 s
  • 1961: Goud Universiade – 10,38 s
  • 1963: Goud Pan-Amerikaanse Spelen – 10,46 s
  • 1963: Goud Universiade – 10,34 s
  • 1964: Zilver OS – 10,2 s
  • 1966: Goud Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen
  • 1968: 5e in ½ fin. OS – 10,2 s

4 x 100 m[bewerken]

  • 1968: Zilver OS – 38,3 s
Bronnen, noten en/of referenties
  • Kluge V. (1981) Die Olympischen Spiele von 1896-1980, Sportverlag Berlin

  1. Uit The Guinness International Who's Who of Sport door Peter Matthews e.a. (1993), Guinness Publishing Ltd ISBN 0 85112 980 3
  2. Uit Honderduit! door Antoine Blondin (1964), gepubliceerd in De Olympische Spelen van Athene tot Athene 1896-2004, in 2004 samengesteld o.l.v. Gérard Ejnès: Uitgeverij Lannoo nv, Tielt ISBN 90 209 5647 7

Externe links