Naar inhoud springen

Eugène Ionesco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eugène Ionesco
Eugène Ionesco in 1993
Eugène Ionesco in 1993
Algemene informatie
Geboortedatum 26 november 1909
Geboorteplaats Slatina (Roemenië)
Overlijdensdatum 28 maart 1994
Overlijdensplaats Parijs
Geboorteland Frankrijk
Opleiding gevolgd aan Universiteit van Boekarest
Carol I National College
Fraţii Buzeşti National College
Saint Sava CollegeBewerken op Wikidata
Beroep toneelschrijver,[1] dichter,[1] literatuurcriticus, dagboekschrijver, illustrator, graficus,[1] filmacteur,[2] televisieacteur,[2] filmregisseur[2]Bewerken op Wikidata
Werk
Genre(s) absurd toneel
Stroming(en) absurdisme
Invloeden Samuel Beckett, Franz Kafka,[3] Alfred Jarry, Ion Luca Caragiale, Tristan Tzara, UrmuzBewerken op Wikidata
Bekende werken La cantatrice chauve, La leçon, Rhinocéros, La soif et la faim, Le Roi se meurt, Le Solitaire
Lid van Roemeense Academie, Académie française, College de 'Pataphysique, American Academy of Arts and Sciences, Bayerische Akademie der Schönen Künste, Comité des intellectuels pour l'Europe des libertés, Akademie der KünsteBewerken op Wikidata
Werken in collectie Museum of Modern ArtBewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen Commandeur in de Orde van Kunst en Letteren,[4] prix Prince-Pierre-de-Monaco, Commandeur in de Orde van Verdienste,[4] Jeruzalem Prijs (1973), Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Prix du Brigadier, Austrian State Prize for European Literature (1971),[5] Officier in het Legioen van Eer,[4] star on Playwrights' Sidewalk[6]Bewerken op Wikidata
Dbnl-profiel
(en) IMDb-profiel
RKD-profiel
Lijst van Franstalige schrijvers
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Het graf van Ionesco.

Eugène Ionesco (Slatina (Roemenië), 26 november 1909Parijs, 28 maart 1994) was een invloedrijk Frans toneelschrijver, geboren in Roemenië. Hij wordt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het absurde toneel gezien.

Ionesco had een Franse moeder en het gezin verhuisde spoedig na zijn geboorte naar Parijs. Vele bronnen vermelden 1912 als geboortejaar, wat komt doordat Ionesco zich vaak jonger voordeed dan hij in werkelijkheid was. Hij schreef zijn eerste toneelstuk op zijn 13e. Zijn ouders scheidden in 1925. Hij keerde met zijn vader in zijn tienerjaren terug naar Roemenië, alwaar hij Frans ging studeren aan de Universiteit van Boekarest. Daar begon hij tevens poëzie en literaire kritiek te schrijven. Na zijn studie onderwees hij enige tijd Frans op een middelbare school in Boekarest.

In 1936 trouwde hij met Rodica Burileano en in 1938 vertrok het paar naar Frankrijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hun dochter, Marie-France, geboren.

Ionesco schreef een aantal absurdistische toneelstukken, geïnspireerd door de (in zijn ogen) waanzin van het alledaagse leven. Tot zijn vroege werken behoren La cantatrice chauve (1950) en La leçon (1951). Aanvankelijk was er nog weinig animo voor de qua stijl afwijkende toneelstukken, maar in de jaren zeventig werden de werken bij het grote publiek populairder. Tot zijn latere werken behoren Rhinocéros (1959), La soif et la faim (1965) en Le Roi se meurt (1962). In zijn werk komen typisch absurdistische thema's aan bod, zoals de dood en de betekenisloosheid van het leven.

In 1970 werd hij benoemd tot lid van de Académie française. Ionesco schreef op latere leeftijd één roman, Le Solitaire (1973). Ook schilderde hij.

  1. a b c abART; geraadpleegd op: 1 april 2021; abART-identificatiecode voor persoon: 30971.
  2. a b c Internet Movie Database; IMDb-identificatiecode: nm0409560.
  3. http://www.mutualinspirations.org/archive/2014/franz-kafka/.
  4. a b c http://www.academie-francaise.fr/les-immortels/eugene-ionesco?fauteuil=6&election=22-01-1970; academie-francaise.fr; genoemd als: Eugène Ionesco; geraadpleegd op: 1 juli 2020; Académie française-identificatiecode voor lid: eugene-ionesco.
  5. https://www.kunstkultur.bka.gv.at/staatspreis-fur-europaische-literatur; taal van werk of naam: Duits; geraadpleegd op: 8 mei 2009.
  6. http://www.iobdb.com/Lortel/Sidewalk.