Everardus Witte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Everardus Witte
miniatuur gisant tonende Everardus
miniatuur gisant tonende Everardus
Titel broeder
Religie Rooms-Katholieke Kerk
Plaats Minderbroedersklooster, Megen
Orde Franciscanen
Echte naam Jan Witte
Bijnaam Het Heilig Bruurke
Geboortedatum 25 juli 1868
Geboorteplaats Hoorn NH
Sterfdatum 22 december 1950
Sterfplaats Megen
Portaal  Portaalicoon   Religie

Everardus Witte, geboren als Jan Witte (Hoorn, 25 juli 1868 - Megen, 22 december 1950) was broeder in het minderbroedersklooster te Megen. Zijn bijnaam is Het Heilig Bruurke.

Levensbeschrijving[bewerken]

Jan Witte wilde priester worden en volgde een opleiding daartoe aan het seminarie. Dit bleek te zwaar, waarop hij leerling werd van het gymnasium van de franciscanen te Venray. Ook deze opleiding mislukte. Hij ging werken als bakkersknecht en in 1886 kwam hij in de leer bij kunstschilder Alexander Kläsener.

Hij wilde zich echter aan het religieuze leven wijden en daarom trad hij op 8 november 1891 in bij het franciscanenklooster Alverna. Hij ging voortaan door het leven als broeder Everardus. In 1899 werd hij overgeplaatst naar de franciscanen te Megen. Hier werd hij portier en huisschilder. Hij maakte schilderijen voor de kloosterkerk en voor de kerk van het Megense Clarissenklooster Sint-Josephsberg. Korte tijd werkte hij nog als portier in kloosters te Woerden en te Heerlen, maar werd daarna weer naar Megen teruggeplaatst. In 1929 viel hij en werd invalide, waardoor hij nog slechts lichte werkzaamheden kon verrichten.

Devotie: Het Heilig Bruurke[bewerken]

Reeds voordat hij gestorven was, stond hij al bekend als Het Heilig Bruurke en men ging hem beschouwen als de verpersoonlijking van het gebed. Na zijn dood nam de devotie tot het Heilig Bruurke een hoge vlucht, mede gestimuleerd door een radio-uitzending en een artikel in de Katholieke Illustratie van 1953. Ook de pastoor en de burgemeester van Megen droegen het nodige aan de verbreiding van zijn populariteit bij. Reeds direct na de radio-uitzending werd de eerste gebedsverhoring gemeld, en het aantal gebedsverhoringen liep op tot 1.463 in 1954. Deze werden per briefkaart gemeld. Ook nu nog komen er mensen om hun intenties aan het Heilig Bruurke mee te delen, vaak door ze op een briefje te schrijven dat vervolgens in de mouw van Everardus' beeltenis op het grafmonument in de franciscanerkerk wordt gestopt. Het bieden van hulp bij het zoeken naar een woning is een van de meest voorkomende vragen aan deze als heilig beschouwde persoon.

Ondanks dit alles is Everardus nimmer heilig of zalig verklaard.