Fietsstraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Reinpadstraat in Genk

Een fietsstraat is een straat die ingericht is als fietsroute, maar waarop tevens auto's zijn toegestaan. Dit autogebruik wordt echter beperkt door het karakter en de inrichting van de fietsstraat.

In België en Nederland zijn fietsstraten vaak rood gekleurd, net als fietspaden.

Doel[bewerken]

Fietsstraten vormen een alternatief voor traditionele fietsroutes langs hoofdwegen. De straten liggen veelal in woongebieden die daardoor een meer autoluw karakter kunnen krijgen. Een belangrijk punt hierbij is dat de verkeersintensiteit op de oorspronkelijke straat bepalend is voor de uitvoering. Wanneer er te veel motorvoertuigen gebruik van maken is een veilige fietsstraat niet haalbaar. Ook dient rekening gehouden te worden met parkeercapaciteit. Smalle straten waar ook geparkeerd moet worden lenen zich derhalve niet voor een inrichting als fietsstraat.

Varianten[bewerken]

Er zijn vier fietsstraatvarianten:

  • De autoluwe woonstraat. Vaak is deze straat al aangewezen als fietsroute waardoor weinig aanvullende maatregelen nodig zijn.
  • Fietsers ruim aan de zijkant. Doordat aan weerszijden van de autostrook brede wijnrode fietsstroken liggen, is de positie van de automobilist duidelijk. Bij hogere intensiteiten wordt de autostrook verbreed om passeren mogelijk te maken.
  • Fietsers meer in het midden. Door het fietsgedeelte te centreren langs de lengte-as zullen fietsers vooral in het midden rijden.
  • Rijbaanscheiding. Onderscheiding van twee rijrichtingen heeft een versterkend effect voor de fietser. Inhalen en parkeren wordt tegengegaan, vaak door een verhoging op de as en een smalle redresseerstrook.

Juridisch[bewerken]

Nederland[bewerken]

In Nederland hebben fietsstraten geen juridische status, het zijn feitelijk fietspaden waarop alle overige categorieën weggebruikers zijn toegestaan. Een verkeersbord "fietsstraat" is dan ook niet in het Reglement verkeersregels en verkeerstekens opgenomen. Hierdoor hebben wegbeheerders vaak zelf verkeersborden bedacht; dit komt de eenduidigheid en begrijpelijkheid bij de weggebruikers echter niet ten goede. De enige juridisch min of meer juiste wijze is te zien op de foto hieronder uit Delft: het bord G11 (verplicht fietspad) met daaronder "alle categorieën toegestaan".

België[bewerken]

Sinds 3 februari 2012 is het concept 'fietsstraat' officieel opgenomen in de Belgische Wegcode. Per koninklijk besluit zijn op 4 december 2012[1] vier verkeersborden toegevoegd aan de in België wettelijk toegestane verkeersborden: het begin van een fietsstraat en het einde ervan, in zowel het Frans als het Nederlands. De fietsstraat wordt in de Wegcode als volgt gedefinieerd: “een straat die is ingericht als fietsroute, waar specifieke gedragsregels gelden ten aanzien van fietsers, maar waarop tevens motorvoertuigen zijn toegestaan. Een fietsstraat wordt gesignaleerd met een verkeersbord F111 dat het begin en een verkeersbord F113 dat het einde aanduidt.”[2] In een Belgische fietsstraat mogen fietsers over de volle breedte van de rijbaan rijden. Gemotoriseerde voertuigen (alle dergelijke voertuigen waaronder ook speedpedelecs) mogen fietsers niet inhalen. De snelheid is beperkt tot 30 km/u, dit geldt voor alle weggebruikers. De eerste fietsstraat in België was de Visserij in Gent.