Wegcode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Wegcode[1] of het Verkeersreglement is het document waarin de Belgische verkeersregels zijn vastgelegd. Het reglement is vastgelegd in het Koninklijk Besluit van 1 december 1975.[2] In diverse wijzigingsbesluiten werden door de jaren heen diverse aanpassingen doorgevoerd.

Het Nederlandse equivalent hiervan is het Reglement verkeersregels en verkeerstekens van 1990.

De Wegverkeerswet (Wet van 16 maart 1968 betreffende de politie over het wegverkeer) geeft de bevoegdheid aan de Koning (m.a.w. de regering) om de algemene reglementen vast te stellen. Dit is de wettelijke basis voor de Wegcode, dat de vorm van een koninklijk besluit aanneemt. Deze wet gaf ook de bevoegdheid aan de gemeenteraden om aanvullende reglementen op te stellen betreffende openbare wegen op het grondgebied van de betreffende gemeente. In het Vlaams Gewest is dit overgenomen in het decreet van 16 mei 2008, met aanvulling dat de gemeenteraad deze bevoegdheid kan delegeren aan het college van burgemeester en schepenen (in afwijking van de exclusieve bevoegdheid van de gemeenteraad voor het opstellen van reglementen).

De Wegcode behandelt de regels voor het gebruik van de openbare weg (zoals snelheid, voorrang, inhalen, parkeren en gebruik van lichten) en de verkeerstekens (verkeerslichten, verkeersborden en wegmarkeringen).

Bij overtreding van de verkeersregels is bestraffing voorzien. Er is sprake van 4 gradaties in de overtredingen:[3] overtredingen van de eerste graad worden het lichtst bestraft, terwijl overtredingen van de vierde graad het zwaarst worden bestraft. Men kan een geldboete krijgen, een verval van recht tot sturen en/of een gevangenisstraf.

Sedert de Zesde Staatshervorming (het Vlinderakkoord) van 2013 is een deel van de verkeersreglementering, inclusief de handhaving ervan, overgedragen aan de gewesten:

  • de snelheidsbeperkingen (uitgezonderd autosnelwegen)
  • verkeersveiligheid (grotendeels): regionalisering preventiebeleid op de weg, taken BIVV, veiligheidsnormering verkeersinfrastructuur ...
  • homologatie van verkeersinstrumenten die met hun bevoegdheden te maken hebben
  • rijopleiding, rijscholen en de examencentra (maar niet de uitreiking van het rijbewijs)
  • technische keuring van voertuigen (de normering en de inschrijving blijft evenwel federaal)

Van verschillende artikelen in het KB van 1 december 1975 bestaat dus een Vlaamse, een Waalse en een Brusselse versie. Nog ingewikkelder wordt het als één gewest een artikel van deze Wegcode hervormd heeft, terwijl een ander gewest het afschafte en verving door een apart decreet of ordonnantie (zie bijvoorbeeld artikel 45bis).

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]