Fluit (muziekinstrument)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Fluit is een verzamelnaam voor een groot aantal aangeblazen muziekinstrumenten (aerofonen) die hun geluid produceren door middel van een luchtstroom die op een scherpe rand gericht wordt en daar gesplitst wordt zodat de lucht gaat trillen.. In de klassieke muziek, symfonie- en harmonieorkesten wordt met 'fluit' eigenlijk altijd de dwarsfluit bedoeld.

In de onderstaande indeling wordt onderscheid gemaakt tussen fluit (muziekinstrument) en fluitje (signaalinstrument)

Muziekinstrument[bewerken | brontekst bewerken]

Dwarsfluit[bewerken | brontekst bewerken]

Moderne dwarsfluit
Moderne kopie van een barokfluit van Thomas Lot, uit Parijs ca. 1740

Blokfluit[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf boven: tenor-, alt-, sopraan-, sopraninoblokfluit

Andere fluiten[bewerken | brontekst bewerken]

Panfluit
Shakuhachi

Signaalinstrument[bewerken | brontekst bewerken]

Aan fluiten hoeft overigens niet noodzakelijk een fluit te pas te komen.

Oudste fluiten[bewerken | brontekst bewerken]

In september 2008 is in Duitsland, in de Hohle Fels grot, een fluit gevonden van 35.000 jaar oud, gemaakt uit het bot van een vale gier.[1] Tot op heden het oudste muziekinstrument. In Frankrijk waren al eerder fluiten gevonden van 30.000 jaar oud en in Oostenrijk van 19.000 jaar oud.