Fluit (muziekinstrument)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fluit is een verzamelnaam voor een groot aantal aangeblazen muziekinstrumenten (aerofonen) die hun geluid produceren door middel van een luchtstroom die op een scherpe rand gericht wordt. In de klassieke muziek, symfonie- en harmonieorkesten wordt met 'fluit' eigenlijk altijd de dwarsfluit bedoeld.

In de onderstaande indeling wordt onderscheid gemaakt tussen fluit (muziekinstrument) en fluitje (signaalinstrument)

Muziekinstrument[bewerken]

Dwarsfluit[bewerken]

Moderne dwarsfluit
Moderne kopie van een barokfluit van Thomas Lot, uit Parijs ca. 1740

Blokfluit[bewerken]

Vanaf boven: tenor-, alt-, sopraan-, sopraninobokfluit

Andere fluiten[bewerken]

Panfluit
Shakuhachi

Signaalinstrument[bewerken]

Aan fluiten hoeft overigens niet noodzakelijk een fluit te pas te komen.

Oudste fluiten[bewerken]

In september 2008 is in Duitsland, in de Hohle Fels grot, een fluit gevonden van 35.000 jaar oud, gemaakt uit het bot van een vale gier.[1] Tot op heden het oudste muziekinstrument. In Frankrijk waren al eerder fluiten gevonden van 30.000 jaar oud en in Oostenrijk van 19.000 jaar oud.

Bronnen, noten en/of referenties