Tinwhistle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tinwhistle
pennywhistle
Verschillende tinwhistles
Verschillende tinwhistles
Classificatie
Gerelateerde instrumenten
blokfluit
Meer artikelen
folk
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Een tinwhistle (letterlijk 'blikken fluit') is een eenvoudig, in de 18e eeuw in Engeland door Robert Clark ontworpen blaasinstrument, gewoonlijk vervaardigd uit blik, later ook uit messing, aluminium en tegenwoordig ook uit kunststof en hout. De fluit heeft zes vingergaten, die drie aan drie staan.

Het is mogelijk meerdere, of zelfs alle toonsoorten op één fluit te spelen, onder meer door de gaatjes half te bedekken met de vingers.

Buachaill on Eirne op D tin whistle (Tony Dixon Trad D)
Buachaill on Eirne op Bb tin whistle (Generation)

Het instrument wordt ook wel pennywhistle genoemd vanwege de lage prijs; in het Nederlands is dat een fluitje van een cent.

De "grote broer" van de tinwhistle is de low whistle. Deze is gewoonlijk een maatje groter. Beide zijn typisch Schotse, Ierse en door muzikanten gebruikte folk-instrumenten.

Een van de bekendste tinwhistlespelers is Andrea Corr, de leadzangeres van The Corrs. In de traditionele sferen is de muzikant John Sheahan van The Dubliners één van de meest bekende tinwhistlespelers. Ook de Ierse boer Micho Russell hoort bij de top van de spelers. De bekende dwarsfluitist James Galway speelt af en toe tinwhistle.

Een van de bekendste nummers die op de tinwhistle gespeeld is, is concerning hobbits, de titelsong van Lord of the Rings.

In Vlaanderen wordt het fluitje van een cent vaak in een adem bespeeld met de fijferfluit, onder meer onder aanzet van Wim Bosmans van de groep Jan Smed.

The Old Grey Goose gespeeld door Dancing Willow
Tinwhistle, bespeeld door Andrea Corr
Waltons Irish Black Whistle (ter ere van Guinness), aluminium, in D