Fritz Kolbe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fritz Kolbe

Fritz Kolbe (schuilnaam George Wood) (Berlijn, 25 september 1900 - Bern, 16 februari 1971) was een Duits diplomaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog voor de Verenigde Staten spioneerde tegen het nazi-regime.

Hij werd gedreven door zijn haat tegen het naziregime en weigerde iedere vorm van betaling. Na de oorlog werd hij door opeenvolgende Duitse kabinetten als landverrader behandeld, tot de Duitse regering als gevolg van publicatie van CIA-documenten tot een herziening van deze opvatting en officiële erkenning moest overgaan.

Carrière[bewerken]

Kolbe was voor de Tweede Wereldoorlog als diplomaat in dienst bij het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij was elf jaar secretaris van het consulaat in Madrid en was in 1938-1939 vice-consul te Kaapstad. Omdat hij weigerde lid te worden van de NSDAP stokte zijn carrière en kreeg hij in 1939 een kantoorbaantje in Berlijn. Hij kwam onder invloed van de chirurg Ferdinand Sauerbruch die antinazi was, en rond november 1941 raakte hij vastbesloten om de nazi's te helpen verslaan.

Pas in 1943 deed de gelegenheid zich voor. Een andere antinazi in het ministerie benoemde hem tot hoger gekwalificeerd werk als koerier in diplomatieke dienst. Op 19 augustus werd hem de opdracht toevertrouwd diplomatieke post af te leveren in Bern. Daar aangekomen bood hij de Britse ambassade gemimeografeerde geheime documenten aan. Hij werd afgewezen en wendde zich tot de Amerikanen die besloten het met hem te proberen. In 1944 begrepen ze dat ze in hem een spion van de hoogste kwaliteit hadden. Kolbe kreeg de codenaam George Wood. Zijn Amerikaanse inlichtingenofficier was OSS-agent Allen Dulles. Aan het eind van de oorlog had Kolbe in totaal 2600 documenten doorgespeeld aan de Amerikanen. Hij werd later door de CIA omschreven als de belangrijkste spion van de Tweede Wereldoorlog.

Kolbe verschafte gegevens over:

De informatie die Kolbe verstrekte had minder effect op de oorlog dan had gekund. De Amerikaanse regering vreesde lange tijd dat hij een dubbelspion was die valse informatie doorgaf.

In 1949 probeerde Kolbe zich in de Verenigde Staten te vestigen, maar hij kon geen passend werk vinden. In 1951 keerde hij naar Duitsland terug om weer voor het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken te gaan werken. De politiek directeur van het ministerie, Herbert Blankenhorn, was een voormalig lid van de NSDAP en daarom werd Kolbe geweigerd. Hij vond uiteindelijk een baan als vertegenwoordiger van een Amerikaanse fabrikant van zaagmachines en overleed op 70-jarige leeftijd te Bern.

Eerherstel[bewerken]

Opeenvolgende naoorlogse Duitse regeringen behandelden hem als landverrader. Na publicatie van de oorspronkelijke documenten door de CIA in 2000 werd de Duitse regering gedwongen dit standpunt te herzien en tenslotte werd de rol die Kolbe had gespeeld officieel erkend en werd hij postuum geëerd. Op 9 september 2004 vernoemde de Duitse minister van buitenlandse zaken Joschka Fischer een zaal in het ministerie van buitenlandse zaken naar Kolbe.

Quote[bewerken]

  • "Het was mijn doel mijn arme land te helpen de oorlog te verkorten en de ongelukkige mensen in de concentratiekampen verder lijden te besparen."

Bronnen[bewerken]