Fylosilicaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een phyllosilicaat (vanuit het Grieks φύλλον phyllon, blad) is een silicaat waarbij de silicatetraëders volgens een platige structuur gerangschikt zijn. Tussen twee vlakken met silicatetraëders heerst een zwakke binding tussen vrije zuurstofatomen. Door deze structuur splijten phyllosilicaten heel makkelijk.

Voorbeelden van phyllosilicaten zijn mica's als muscoviet, biotiet, vermicumliet, chloriet en kleimineralen.

Zie ook[bewerken]