Gebruiker:Karmakolle/Zwartzusters
- Gotovitch, José, "Révolution à Bruxelles. Le Zentral-Soldaten-Rat in Brüssel", in: Roland Baumann en Hubert Roland (red.), Carl Einstein in Brüssel. Dialogue über Grenzen = Carl Einstein à Bruxelles. Dialogues par-dessus les frontières, 1998, Frankfurt, 2001, ISBN 9783631379318, p. 237-257
- A. Siegmund, Die Revolution in Brüssel. Bericht des Vollzugausschusses des Zentral-Soldaten-Rates in Brüssel, 1918
- Luc SIEBEN, "De novemberdagen van 1918 te Brussel. Revolutie en ordehandhaving", in: Patrick LEFEVRE en Piet DE GRYSE, Van Brialmont tot de Westeuropese Unie. Bijdragen in de militaire geschiedenis aangeboden aan Albert Duchesne, Jean Lorette en Jean-Léon Charles, Brussel, Koninklijk Legermuseum, 1988
- Jan Godderis, Oorlog aan de oorlog!? De houding van de Belgische Werkliedenpartij ten aanzien van het leger 1885–1914
- https://books.google.be/books?hl=nl&id=32ckKCuqWzAC&q=d%C3%A9bandade#v=snippet&q=d%C3%A9bandade&f=false
- https://books.google.be/books?id=7vmrkhbq5KsC&pg=PA385#v=onepage&q&f=false
- http://hachhachhh.blogspot.be/2015/05/le-zentral-soldatenrat-ou-le-conseil-de.html
Einstein nahm aber an der „Novemberrevolution“ 1918 in Brüssel teil. Am 10. November gründete sich der Zentral-Soldaten-Rat Brüssel unter der Leitung des USPD-Mitgliedes Hugo Freund. Die Offiziere des Generalgouvernements leisteten keinen Widerstand, das Parlamentsgebäude wurde besetzt und die rote Fahne gehisst. Einstein erkannte schnell, dass revolutionäre Vorstellungen fehl am Platz waren. Er übernahm wichtige organisatorische Aufgaben und verhandelte mit den deutschen Behörden, belgischen Politikern und Vertretern neutraler Länder (Holland, Spanien), um Plünderungen und Schießereien auf offener Straße zu verhindern, die Versorgung der Bevölkerung zu sichern und die deutschen Soldaten zu evakuieren. Einstein organisierte auch den Pressedienst des Soldaten-Rates.
Slachtofferherinnering
- Au-delà de l’espoir van Freddy Tsimba, op de hoek van de Waversesteenweg en de Langlevenstraat
- Matonge, Porte de l'amour van Chéri Samba
- https://www.rektoverso.be/artikel/tijd-voor-de-dekolonisatie-van-belgi%C3%AB
- https://le-centre-du-monde.jimdo.com/th%C3%A8mes/d%C3%A9coloniser/le-patrimoine/
- Decolonize Belgium: https://uploads.knightlab.com/storymapjs/96fc44ce9e303111f0afadec6bcaa56a/y/index.html
- Collectif Mémoire Coloniale et Lutte contre les Discriminations
Rand:
- KMMA: Paul Wissaert (1885-1972): Fiançailles chez le Dengesé, vernield in 1944, en Anioto van Stanley Falls, 1913
- Halle: De witte neger, pioniers van het koloniaal werk, Dolf Ledel,
- KMSKB: Victor van Hove Esclave nègre après la bastonnade (ca. 1854) en La vengeance (ca. 1859)
https://books.google.be/books?id=7cOr7D-HHBsC&pg=PA316#v=onepage&q&f=false
commonscat:Ernest Cambier memorial
commonscat:Monument au Général Thys
- Palais du Congo, art deco, Jean Florian Collin, 1930
- Watermaal: Maison coloniale
/sporen: gedenktekens, architectuur, straat- en plaatsnamen, Tabel (uitklap?): naam, type, gemeente, kunstenaar, jaar, beschrijving, coördinaten
Steigers: http://jweb.ulb.be/wordpress/longform/bruxelles-les-douze-travaux-du-palais-de-justice/
- eerste geplaatst 1980 of 1983
- paleis is eigendom van staat, gebruikt door minister Justitie, beheerd door Regie der Gebouwen
- gehuurd van aannemer, die failliet ging, waarna aangekocht
- nieuwe steigers zonder milieuvergunning geplaatst in 2005
- regularisering in 2010 geweigerd, maar geen afbraak om veiligheidsredenen (vallende brokstukken hadden al incidenten veroorzaakt, waaronder een geplette auto)
- nodig voor stabiliteit: metaalstructuur verroest door waterinfiltratie
- wegens roest zelf gerenoveerd in 2009 (deels gestut en vervangen)
- netten, afdakjes, doeken (Courtois 2014)
- visienota: voorgevel in 2021 (realistisch: 2030), rest in 2028; behoud correctionele keten
- op bedreigingslijst 2016 van World Monuments Fund
- zinkdaken, achtergevel en koepel gerenoveerd (gereed 2005)
- ontsnappingen: 1998, 2009
- branden:
- ontvreemding dossierstukken
- 44 in- en uitgangen
- Antwerpen 280 mio, Gent 155
- oppervlakte: 110k bruto, 81k netto, 26k grond
- zalen: 27 grote en 240 kleine
- vensters en deuren: telkens meer dan 1.500
- schimmelplaag
FP
The terms of service were seven years active duty followed by reserve service of five years (for conscripts) or three years (for volunteers).
Campagnes
[bewerken | brontekst bewerken]Maniema-oorlog tegen de slavenhandelaars
[bewerken | brontekst bewerken]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1rightarrow_blue.svg/15px-1rightarrow_blue.svg.png)
Lado-expeditie tegen de mahdisten
[bewerken | brontekst bewerken]Eerste Wereldoorlog: Rwanda, Burundi en Tanzania veroverd op de Duitsers
[bewerken | brontekst bewerken]Het militaire optreden van de openbare macht wordt op drie interventiepunten geconcentreerd: in Kameroen, aan de zijde van de Franse troepen, in Noord-Rhodesië en in Duits Oost-Afrika, aan de zijde van de Britse troepen.
the Force Publique was intended to be a policing force only and was (in 1914) not trained or equipped to do battle with the Germans since the force did not have a proper command structure, nor logistics or plans for mobilisation or operations. They were forced into the defence untill these things could be mended. During the war, this police force developped into a military machine that suffered heavy losses: 9077 dead of which 58 Europeans.
Tweede Wereldoorlog: Oost-Ethiopië veroverd op de Italianen
[bewerken | brontekst bewerken]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1rightarrow_blue.svg/15px-1rightarrow_blue.svg.png)
Britten lieten geen deelname toe aan landing in Italië oorlogspensioen: Aan de veteranen van deze campagnes werd tot aan de onafhankelijkheid elk trimester een bedrag van 150 frank uitbetaald; weduwen en ‘behoeftigen’ kregen steunpakketten. Na de onafhankelijkheid verduidelijkte een ministeriële omzendbrief dat die toelage niet als een pensioen mocht worden opgevat: Brussel was niet van plan om nog langer geld over te maken! In 1972 sloot België een akkoord met dictator Mobutu, voor wie de eer van het leger van groot belang was: Brussel maakte 150,5 miljoen frank (3,73 miljoen euro) over, en sloot daarmee het dossier definitief af. Geen frank kwam bij de veteranen of weduwen terecht. Zie Nos vétérans congolais spoliés et oubliés de l'histoire, Le Soir, 3 april 2013.
https://salonvansisyphus.wordpress.com/2013/10/07/afrika-wordt-zelfs-oorlogsgewijs-vergeten/ https://fr.wikipedia.org/wiki/Campagne_d%27Afrique_de_l%27Est_(Seconde_Guerre_mondiale)#Les_victoires_belges http://www.dewereldmorgen.be/long-read/2016/01/09/congolese-oorlogstranen-deportatie-en-dwangarbeid-voor-de-geallieerde-oorlogsindustrie-1940-1945
- Nathalie Tousignant, Congo tijdens de Eerste Wereldoorlog, in: Brusselse Cahiers, vol. XLVI, 2014, p. 253-265
Voetbalrellen:
- 300-tal daders
- verzameld in Stalingradlaan, dan naar Beurs
- flessen en projectielen gegooid, waterkanon
- 22 politieagenten gewond, brandweerlieden die hulp verleenden aangevallen
- 2 auto's verbrand, 6 andere beschadigd, ook bluswagen
- 16 winkelruiten ingegooid, 5 winkels geplunderd
- Winterpret afgebroken
- niemand opgepakt
- 0:30u rustig