Graeme Clark

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Graeme Milbourne Clark AC (Camden (Nieuw-Zuid-Wales), 16 augustus 1935) is een Australische uitvinder.

Hij is de uitvinder van het meerkanaals implantaat voor de gehooringang dat geluid kan omzetten in elektrische pulsen die de gehoorzenuw stimuleren, waardoor personen die doof of ernstig slechthorend zijn (opnieuw) kunnen horen. Dit implantaat wordt in meer dan tachtig landen toegepast. Hij is tevens oprichter van het Bionic Ear Instituut, dat een samenwerkingsovereenkomst met Cochlear Limited heeft afgesloten.

Clark werd geboren als zoon van dove ouders Colin M Clark en Dorothy May Thomas. Na zijn middelbare school volgde hij een opleiding aan de Universiteit van Sydney.[1]

In de jaren zeventig van de twintigste eeuw ontwikkelden hij en zijn groep wetenschappers, in eerste instantie geïnspireerd tot het ontwikkelen van een "kunstmatig oor" door zijn dove vader, een versie van een cochleair implantaat dat het slakkenhuis (cochlea) op diverse plaatsen stimuleert. Op 1 augustus 1978 werd het eerste implantaat van deze soort geïmplanteerd.

Hij is benoemd tot Companion in de Orde van Australië en Fellow bij de Royal Society. Daarnaast won hij verschillende prijzen, waaronder de Australische Vader van het Jaar Award in 2004 en de Centenary Medal in 2003. In 2007 presenteerde hij de Boyer Lectures.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Suzannah Pearce, ed (2006-11-17). "CLARK Graeme Milbourne". Who's Who in Australia Live!. North Melbourne, Vic: Crown Content Pty Ltd.