HMS Northumberland (1798)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
HMS Northumberland
HMS Northumberland
HMS Northumberland
Geschiedenis
Besteld 10 Juni 1795
Werf Barnard Deptford
In dienst 2 februari 1798
Opnieuw geclassificeerd februari 1827 (hulk)
Status 1850 afgebroken
Algemene kenmerken
Scheepsklasse linieschip, Amerika-klasse
Lengte 55,47 m
Breedte 14,81 m
Diepgang 6,58 m
Tonnenmaat 1907 BOM
Bewapening 28 x 32 pond kanonnen (kanonnendek)

30 x 18 Pond kanonnen (bovenste kanonnendek) 12 x 9 pond kanonnen (achteraan) 4 x 9 pond kanonnen (vooraan)

Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De HMS Northumberland 1798 was een oorlogsschip met 74 kanonnen van de Royal Navy. Het werd te water gelaten op 2 februari 1798 in een scheepswerf in Barnard, Deptford (London). Het werd gedegradeerd tot hulk in februari 1827.

Over het schip[bewerken | brontekst bewerken]

Bewapening[bewerken | brontekst bewerken]

Het schip had in het totaal 74 kanonnen. Het merendeel van de kanonnen stond op de zijkanten gericht en bevonden zich op twee verschillende dekken. Het onderste kanondek had 28 kanonnen die munitie afvuurde van 32 pond zwaar (14,5 kg). Het bovenste kanondek had 30 kanonnen die projectielen afvuurden van 18 pond (8,1 kg). op het achterdek van het schip bevonden zich nog 12 kanonnen die projectielen van 9 pond (4 kg) afvuurden. Vooraan het schip waren er 4 kanonnen die projectielen van 9 pond afvuurden.

Classificatie[bewerken | brontekst bewerken]

De HMS Northumberland uit 1798 was een linieschip van de derde klasse van de Britse Royal Navy. Derde klasse (third rate) verwijst naar een schip dat tussen de 64 en 80 kanonnen aan boord had, met twee verschillende kanondekken. Ship of the line (linieschip) duidt op de eigenschap dat het schip sterk genoeg was om deel te nemen aan een tactiek genaamd line of battle, gebruikt bij maritieme oorlogvoering. Hier ging een vloot maritieme schepen in één lijn achter elkaar aan varen. Dit had als hoofddoel om te vermijden dat eigen schepen geraakt zouden worden en zorgde er ook voor dat er sneller na elkaar geschoten kon worden.

Kapiteins[bewerken | brontekst bewerken]

Het schip heeft gevaren onder verschillende kapiteins:

  • 07/1798 - Capt. E. W.C. ROWEN
  • 08/1798 - Capt. George MARTIN
  • 1805 - Capt. George TOBIN
  • 1811 - Capt. Henry HOTHAM
  • 1818 - Capt. James WALKER
  • 1822 - Capt. Thomas James MALING

Missies[bewerken | brontekst bewerken]

De blokkade van Malta[bewerken | brontekst bewerken]

  • In de zomer van 1800 heeft de HMS Northumberland deelgenomen in de blokkade van Malta. Dit samen met andere Britse schepen zoals de: HMS Genereaux, HMS Stately, HMS Charon, HMS Princess Charootte, HMS Palles, HMS Penelope, HMS Santa Teresa, HMS Succes, HMS Niger, HMS Champion, HMS Bonne Citoyenne, HMS Port Mahon, HMS Vincelo, HMS Minorca en HMS Strombolo.
  • In de nacht van 14 augustus zeilden twee Franse fregatten, Justice en Diane, weg van Valletta. Deze werden onmiddellijk achtervolgd door meerdere schepen. Bij deze achtervolging kon de Diane verslagen worden. De Justice kon in het donker ontsnappen.

De slag van San Domingo[bewerken | brontekst bewerken]

In februari 1806 maakte de HMS Northumberland deel uit van een eskader dat zocht naar enkele Franse schepen die gezien waren in de nabijheid van de Kaapverdische eilanden. Toen het Brits eskader langs de Mona Passage voer, kon het fregat Magicienne bevestigen dat de Franse schepen voor de kust van San Domingo lagen. De acht Franse schepen werden aangevallen door het Brits eskader in twee divisies. De schepen HMS Superb, HMS Nortumberland, HMS Spencer en HMS Agamemnon vielen aan met wind tegen terwijl de schepen HMS Canopus, HMS Donegal en HMS Atlas aanvielen met de wind mee. Bij deze aanval zijn de schepen L'Alexander, Le Jupiter en Le Brave overgenomen en werden de L'Imperial en de La Diomede naar de kust gejaagd waar ze vernield werden. Bij deze slag verloor de HMS Northumberland 21 bemanningsleden, waaronder 1 adelborst , 18 zeelieden, 1 marinier en 1 admiraals kok. Er raakten ook nog 75 bemanningsleden gewond, waarvan 9 officieren, 48 zeelieden en 18 mariniers.(Sommige bronnen spreken ook over 74, 75 of 79 gewonden)

De verovering van de Glaneuse[bewerken | brontekst bewerken]

Op 22 november 1810 kon de HMS Northumberland samen met de HMS Armada een Frans kapersschip, de Glaneuse, gevangennemen. Dit schip had slechts 14 kanonnen en 85 bemanningsleden. Zowel de HMS Northumberland als de HMS Armada waren schepen van Third Rate Class met elk 74 kanonnen aan boord. Het Franse kapersschip was nog maar zes weken ver op zijn eerste vaartocht en had nog geen enkele verovering gemaakt.

HMS Northumberland in gevecht

19 januari 1812[bewerken | brontekst bewerken]

De HMS Northumberland onder leiding van Kapitein H. Hotham, was bevolen om samen met een kleinere kanonneerboot, de Growler, twee Franse fregatten en een kleiner zeilschip te onderscheppen die gezien waren toen ze Lorient verlieten. De Franse fregatten voeren inlands waar ze onder dekking stonden van kustbatterijen, de HMS Northumberland slaagde erin zich op te stellen dicht bij de zeewaartse zijde van een rots, Le Graul. Van daaruit dwong hij de Franse schepen om langs hem te varen waardoor ze op de rotsen vastliepen. De HMS Northumberland bestookte de schepen anderhalf uur met kanonvuur. De rompen van de getroffen schepen liepen hierdoor grote gaten op en zo werd de bemanning gedwongen om aan land te gaan. De Growler heeft het bombardement verdergezet tot de twee fregatten vuur vatten en ontploften. Er volgde een derde vuur en een explosie wanneer ook het zeilschip werd vernietigd. De twee Franse fregatten waren de Arianne en de Andromaque, de schepen bezaten elk 44 kanonnen en 450 bemanningsleden. Deze schepen hadden in hun vaartocht langs de Atlantische Oceaan 36 schepen vernietigd.

Het transport van Napoleon[bewerken | brontekst bewerken]

Op 7 Augustus 1815 werd Napoleon Na zijn overgave vanop de HMS Bellerophon overgedragen aan de HMS Northumberland, in het bijzijn van de HMS Ceylon, HMS Bucephalus, HMS Tonnant en de HMS Eurotas. De volgende dag vertrokken deze schepen richting St. Helena waar Napoleon voor de rest van zijn leven onder bewaking van de Royal Navy verbleef.

Het einde van het schip[bewerken | brontekst bewerken]

In 1827 werd het schip omgebouwd tot een Hulk. Dit gebeurde door de zeilmasten weg te halen en hierdoor was het schip niet langer zeewaardig. Uiteindelijk zou het schip in 1850 terug naar Barnard Deptford gebracht worden om daar afgebroken te worden.

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

Externe Links[bewerken | brontekst bewerken]