Halafcultuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Halafcultuur
Verspreiding van de Halafcultuur
Verspreiding van de Halafcultuur
Regio Noordelijk Mesopotamië, Anatolië, Levant
Periode PN
Datering 5500 - 4500 v.Chr.
Typesite Tell Halaf
Andere sites Tell Brak
Voorgaande cultuur Hassuna/ Samarra
Volgende cultuur Obeidcultuur
Portaal  Portaalicoon   Archeologie
Terracotta figurines uit de Halafcultuur.
Halaf-aardewerk.

De Halafcultuur was een archeologische cultuur in het neolithisch Nabije Oosten, meer specifiek noordelijk Mesopotamië, Anatolië en de Levant. De cultuur is vernoemd naar de typesite Halaf en wordt voornamelijk gekenmerkt door het aardewerk, dat van een hoogstaand niveau was.

Gedurende het zesde millennium v.Chr. breidde de Halafcultuur zich uit over het gehele regengebied van noordelijk Mesopotamië en ook delen van Anatolië en de Levant. Gezien de lage organisatiegraad en de kleine gemeenschappen is het opmerkelijk hoe groot het verspreidingsgebied is van deze cultuur, met zijn karakteristieke huisindeling en terracotta figurines. Naast het grote gebied dat deze cultuur bestreek, van de Middellandse Zee tot het Zagrosgebergte, is ook de duur opmerkelijk. De Halafcultuur bestond bijna een millennium tot deze rond 4500 v.Chr. door de Obeidcultuur werd vervangen.