Hartkatheter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een hartkatheter is een katheter die specifiek ontworpen is voor gebruik in het hart, de zogeheten hartkatheterisatie. Hartkatheters zijn vaak voorzien van meerdere elektroden, waarmee elektrische signalen kunnen worden gemeten. Hiermee kunnen hartritmestoornissen geanalyseerd worden. Sommige experimentele typen hartkatheters zijn voorzien van tientallen elektroden, waarmee voor elke hartslag een nauwkeurig beeld kan worden verkregen van de elektrische activatie van de hartspier.[1]

Er bestaan ook hartkatheters die specifiek ontworpen zijn om kleine stukjes van de hartspier buiten werking te stellen, door het te verhitten (radiofrequente ablatie, een techniek die ook in de interventieradiologie gebruikt wordt) of juist sterk te koelen (cryoablatie).[2]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Zrenner B., Ndrepepa G., Schneider M.A.E., Karch M.R., Brodherr-Heberlein S., Kaemmerer H., Hess J., Schömig A. & Schmitt C. (2001) - Mapping and ablation of atrial arrhythmias after surgical correction of congenital heart disease guided by a 64-electrode basket catheter, Am. J. Cardiol., 88, pp. 573–578 doi:10.1016/S0002-9149(01)01745-3
  2. Dubuc M., Khairy P., Rodrigues-Santiago A., Talajic M., Tardif J., Thibault B. & Roy D. (2001) - Catheter cryoablation of the atrioventricular node in patients with atrial fibrillation: A novel technology for ablation of cardiac arrhythmias, J. Cardiovasc. Electrophysiol., 12, pp.439–444 doi:10.1046/j.1540-8167.2001.00439.x