Heinz von Cramer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Heinz von Cramer (Stettin, 12 juli 1924 - nabij Viterbo, 24 maart 2009) was een Duits schrijver en hoorspelregisseur.

Biografie[bewerken]

Heinz von Cramer werd geboren als zoon van Duits-Baltische ouders in Stettin en groeide op in de garnizoensstad Potsdam. Hij studeerde tegen de wil van zijn ouders muziek in Berlijn, onder meer bij Boris Blacher. In 1944 deserteerde hij en dook hij onder in Berlijn. Na de Tweede Wereldoorlog werkte von Cramer als dramaturg, regisseur en later als schrijver van hoorspelen. Hij schreef in die periode ook libretto's en balletteksten voor Boris Blacher, Hans Werner Henze en Gottfried von Einem. Sinds 1953 woonde von Cramer als schrijver op het eiland Procida in Italië. Von Cramer was de belangrijkste schrijver van experimentele hoorspelen en was een veelgevraagd regisseur ervan.

Werken[bewerken]

Romans[bewerken]

  • San Siverio, 1956
  • Die Kunstfigur, 1958
  • Die Konzessionen des Himmels, 1961
  • Der Paralleldenker, 1968

Verhalen[bewerken]

  • Leben wie im Paradies, 1964

Televisiefilms[bewerken]

  • Das war Urmuz. Dokumentation eines Falles von Poesie. Prod.: SFB, 1967. (regie)
  • Dieser Mann und Deutschland. Prod.: WDR, 1967. (scenario. regie: Hans Jürgen Pohland)

Hoorspelen[bewerken]

Operalibretti[bewerken]

  • 1946/1947: Die Flut (muziek: Boris Blacher)
  • 1952: Preußisches Märchen (muziek: Boris Blacher)
  • 1953: Der Prozess (met Boris Blacher naar de gelijknamige roman van Franz Kafka, muziek: Gottfried von Einem)
  • 1959: König Hirsch (muziek: Hans Werner Henze)