Hemocyanine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van hemocyanine gebonden aan zuurstof

Hemocyanine is een eiwit, dat in het bloed van sommige geleedpotigen voorkomt. Hemocyanine heeft een vergelijkbare werking als hemoglobine met als grote verschil, dat hemoglobine een ijzerion heeft en hemocyanine een koperion in de plaats. In geoxideerde toestand heeft het hemocyanine een blauwe kleur waardoor het bloed blauw gekleurd is.

Uitleg[bewerken]

Hoewel de werking van hemocyanine gelijk is aan de werking van hemoglobine, is er een aantal duidelijke verschillen in de moleculaire structuur en het mechanisme. De hemocyanine molecule is veel groter en klit ook een elkaar in grote complexen. Die hemocyanine complexen kunnen wel tot 160 zuurstofmoleculen dragen. Een hemoglobine molecule is veel kleiner en kan maar vier zuurstofmoleculen dragen, maar die kunnen wel in kleine rode bloedcellen ingepakt worden die alle weefsels bereiken.[1]

Diersoorten die hemocyanine gebruiken voor zuurstoftransport zijn over het algemeen weekdieren en kreeftachtigen in koude omgevingen met weinig zuurstof. Onder die omstandigheden is hemocyanine efficiënter dan hemoglobine.

In andere omstandigheden is hemoglobine efficiënter dan hemocyanine omdat hemocyanine minder makkelijk bindt met zuurstof.

Zie ook[bewerken]

  • NRC wetenschap katern, 3 januari 2016