Homerische hymnen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Homerische hymnen vormen een verzameling van 33 hymnen die in de klassieke oudheid (ten onrechte) aan Homerus werden toegeschreven. Het zijn gedichten, die net als de Ilias en de Odyssee in dactylische hexameters zijn geschreven, en die gericht zijn aan verschillende Griekse goden. Hoewel de hymnen al vrij vroeg in de klassieke oudheid door sommigen aan Homerus werden toegeschreven, kunnen ze niet van zijn hand zijn. Later (mogelijk de 1e eeuw v.Chr. of zelfs pas in de late oudheid) heeft men allerlei hexametrische hymnen die niet aan andere dichters toegeschreven werden dan verzameld als 'Homerische hymnen'.

De verzameling bestaat uit vier langere hymnen (aan Demeter, Apollo, Hermes en Aphrodite) en 29 kortere. Behalve in lengte verschillen deze twee groepen ook nog op andere punten: in tegenstelling tot in de kortere, worden in de langere hymnen ook belangrijke verhalen uit de biografieën van de goden verteld. Daarnaast zijn de langere hymnen waarschijnlijk tussen 650 en 400 v.Chr. geschreven. Ze zijn dus jonger dan de werken van Homerus en Hesiodus, in wier traditie de gedichten staan. Niettemin behoren de vroegste Homerische hymnen tot de vroegste Oudgriekse literatuur. De kortere hymnen zijn daarentegen weer van later datum: mogelijk de 4e eeuw v.Chr. of de hellenistische periode.

Lijst van de Homerische hymnen[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Aan Dionysus, 21 regels
  2. Aan Demeter, 495 regels
  3. Aan Apollo, een samenstelling van twee waarschijnlijk oudere hymnen, de Hymne aan de Delische Apollo (de Apollo van Delos), 175+ regels en de Hymne aan de Pythische Apollo (Apollo Pythios, de Apollo van Delphi), 546 regels
  4. Aan Hermes, 580 regels
  5. Aan Aphrodite, 293 regels
  6. Aan Aphrodite, 21 regels
  7. Aan Dionysus, 59 regels
  8. Aan Ares, 17 regels
  9. Aan Artemis, 9 regels
  10. Aan Aphrodite, 6 regels
  11. Aan Athena, 5 regels
  12. Aan Hera, 5 regels
  13. Aan Demeter, 3 regels
  14. Aan Rhea, de moeder van de goden, 6 regels
  15. Aan Heracles met een leeuwenhart, 9 regels
  16. Aan Asclepius, 5 regels
  17. Aan de Dioscuri (Castor en Pollux), 5 regels
  18. Aan Hermes, 12 regels
  19. Aan Pan, 49 regels
  20. Aan Hephaestos, 8 regels
  21. Aan Apollo, 5 regels
  22. Aan Poseidon, 7 regels
  23. Aan Zeus, 4 regels
  24. Aan Hestia, 5 regels
  25. Aan de Muzen en Apollo, 7 regels
  26. Aan Dionysus, 13 regels
  27. Aan Artemis, 22 regels
  28. Aan Athena, 18 regels
  29. Aan Hestia, 13 regels
  30. Aan Gaia, moeder van iedereen, 19 regels
  31. Aan Helios, 20 regels
  32. Aan Selene, 20 regels
  33. Aan de Dioscuren (Castor en Pollux), 19 regels

Nederlandse vertalingen van de Homerische hymnen[bewerken | brontekst bewerken]

  • H. Verbruggen (vert.), Homerische hymnen, Amsterdam: Athenaeum - Polak & Van Gennep, 1995; eerste integrale vertaling van de hymnen;
  • Arthur S. Hartkamp (vert.), Homerische Hymnen, met een inleiding van Irene J.F. de Jong, Groningen: Ta Grammata 2011; tweetalige uitgave, met de vertaling in Nederlandse hexameters.

Citaat[bewerken | brontekst bewerken]

  • Begin van de Hymne aan Dionysus, de eerste Homerische hymne:[1][2]

Εἲς Διώνυσον - ... 1. οἳ μὲν γὰρ Δρακάνῳ σ᾽, οἳ δ᾽ Ἰκάρῳ ἠνεμοέσσῃ 2. φάσ᾽, οἳ δ᾽ ἐν Νάξῳ, δῖον γένος, εἰραφιῶτα, 3. οἳ δέ σ᾽ ἐπ᾽ Ἀλφειῷ ποταμῷ βαθυδινήεντι 4. κυσαμένην Σεμέλην τεκέειν Διὶ τερπικεραύνῳ: 5. ἄλλοι δ᾽ ἐν Θήβῃσιν, ἄναξ, σε λέγουσι γενέσθαι, 6. ψευδόμενοι: σὲ δ᾽ ἔτικτε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε 7. πολλὸν ἀπ᾽ ἀνθρώπων, κρύπτων λευκώλενον Ἥρην. 8. ἔστι δέ τις Νύση, ὕπατον ὄρος, ἀνθέον ὕλῃ, 9. τηλοῦ Φοινίκης, σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων,...(hier zit een gat in de overgeleverde tekst)

Vertaling:[3]

Aan Dionysos - 1. Sommigen zeggen (dat het gebeurde) in Drakanon, anderen op winderig Ikaros, 2. weer anderen op Naxos, Ingenaaide[4] God (geboren uit de dij van Zeus), 3. of aan de rivier de Alfeios met diepe draaikolken, 4. Semele baarde u, zwanger van de donderminnende Zeus. 5. Anderen beweren dat u geboren werd in Thebe, Heer, 6. maar ze liegen allemaal: de vader van mensen en goden verwekte u 7. ver van de mensen, uit het zicht van Hera met haar blanke armen. 8. Er is een heel hoge berg Nysa, met dichte bossen, 9. ver weg in Fenicië, bij de rivieren van Egypte...

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Bron[bewerken | brontekst bewerken]

  • Easterling, P.E. & B.M.W. Knox (edd.), The Cambridge history of classical literature, Vol. 1 dl. 1 'Early Greek poetry' Cambridge: Cambridge University Press, 2004 [1989]