Jimmy Smith (jazzorganist)
| Jimmy Smith | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | James Oscar Smith | |||
| Alias | The Incredible Jimmy Smith | |||
| Geboortedatum | 8 december 1928 | |||
| Geboorteplaats | Norristown, Pennsylvania | |||
| Overlijdensdatum | 8 februari 2005 | |||
| Overlijdensplaats | Scottsdale, Arizona | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Hamilton School | |||
| Beroep(en) | organist, pianist, jazzmuzikant, studiomuzikant, componist | |||
| Genre(s) | Jazz | |||
| Instrument(en) | Hammondorgel | |||
| Act(s) | Jimmy Smith Trio | |||
| Label(s) | Blue Note, Verve Records | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1956-2005 | |||
| ||||
James Oscar (Jimmy) Smith (Norristown, Pennsylvania, 8 december 1928 – Scottsdale, Arizona, 8 februari 2005) was een Amerikaans jazzorganist.
Als kind leerde hij zichzelf piano spelen. In 1951 maakte hij kennis met het Hammondorgel. Nadat hij Wild Bill Davis had gehoord, richtte hij zich vanaf 1954 helemaal op orgel. Smiths muziek was karakteristiek door veel percussie en snelle melodische improvisaties. Zijn stijl werd beïnvloed door zowel gospel als blues. Zijn eerste opnames maakte hij in 1956 voor het platenlabel Blue Note dat hij in 1963 verruilde voor het Verve-label.
Zijn favoriete instrument was de Hammond B3. Dit orgel, in combinatie met de Lesliebox, heeft een heel eigen geluid. Het is mede door Smith dat het elektronisch orgel als jazz- en blues-instrument veel populairder is geworden. Smith speelde vaak zelf ook de baspartijen van de muziek, hetzij op het onderste klavier, hetzij op de pedalen. Zodoende was er in zijn ensembles niet altijd een aparte bassist nodig.
Hij nam zeer veel covers van bekende hits op, zoals Ray Charles' I Got a Woman (1960) en What'd I Say (1964), Lead Belly's The Midnight Special (1961), en van jazzstandards, zoals op zijn album Standards. Zijn album en nummer uit 1964 The Cat, gebaseerd op de filmmuziek van Lalo Schifrin voor René Cléments film Joy House, had eveneens veel succes. Ook maakte hij eigen versies van filmthema's en van delen uit Sergej Prokofjevs Peter en de wolf (1966).
Nederlandse Top 40
[bewerken | brontekst bewerken]| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen[1] |
|---|---|---|---|---|---|
| Walk on the Wild Side | 1963 | -1-1963 | 29 | 4 | (Verve Records) |
- ↑ Slooten, Johan van (1998): Hit Dossier 1939 tot 1998. Haarlem: Becht
