Johannes III Doukas Vatatzes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johannes III
± 1192 - 1254
John III Doukas Vatatzes.jpg
Keizer van Byzantium (in Nicea)
Periode 1222-1254
Voorganger Theodoros I
Opvolger Theodoros II
Dynastie Doukas

Johannes III Doukas Vatatzes (Grieks: Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Batatzēs) (ca. 1192 - Nymphaeum, 3 november 1254) was Byzantijns keizer in ballingschap te Nicea van 1222 tot 1254.

Hij stamde uit het geslacht Doukas en was de schoonzoon en opvolger van Theodoros I Laskaris, de eerste keizer in ballingschap. Johannes zette de Byzantijnse restauratie verder door: in Klein-Azië heroverde hij haast alles wat nog in "Latijns" bezit was evenals kuststroken op het Turkse Rum en het Byzantijnse Trebizonde.

Op het Europese continent ontnam hij Macedonië aan het voormalige Latijns-Thessalische koninkrijk (1242–1246) en dwong zodoende het "keizerrijk" Epirus genoegen te nemen met een "despotaat" (1242). Hij onderhield wel goede betrekkingen met keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk (wiens natuurlijke dochter Constance hij huwde), maar faalde toch in zijn poging tot herstel van de eenheid met Rome en het Westen.

Johannes III bevorderde de economische zelfstandigheid van zijn rijk, en besteedde daarbij veel aandacht aan de sociale aspecten. Daarom werd hij na zijn dood als heilige vereerd in de Byzantijnse Kerk.