Joseph Holbrooke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Joseph Holbrooke (Croydon, 5 juli 1878 - Londen, 2 augustus 1958) was een Engels pianist, dirigent en componist.

Holbrooke was de zoon van de musicus J.C. Holbrooke, die hem het eerste muziekonderricht gaf. Hij was sinds 1893 in Londen leerling van F. Corder. Aanvankelijk was hij music hallpianist, daarna dirigeerde hij werk van tijdgenoten en eigen werk en concentreerde zich ten slotte geheel op het componeren in laat-romantische stijl. Hij zette in Engeland de Berlioz-Strauss-traditie voort. Edgar Allan Poe's werken inspireerden hem tot meer dan dertig composities, thans goeddeels vergeten.

Lijst van composities[bewerken]

  • The Raven [Poem No.1], Op.25 (1899–1900, herzien in 1903) (aanvankelijk ingedeeld als Op.19)
  • The Viking [Poem No.2], Op.32 (1901, herzien in 1912) (aanvankelijk ingedeeld als Poem No.3)
  • Ulalume [Poem No.3], Op.35 (aanvankelijk ingedeeld als Poem No.4)
  • Three Blind Mice, Symphonic variations on an old English Air, Op.37 (1900) (aanvankelijk ingedeeld als Op.40)
  • Dylan, fantasie, Op.53a (1910) [gebaseerd op muziek uit de opera Dylan, Op.53
  • 9 symfoniën, w.o. Symfonie Nr.4 in B mineur, Homage to Schubert, Op.95 (1928, herzien in 1933 en 1943)
  • Amontillado, dramatische overture, Op.123 (1935)
  • The Pit and the Pendulum, fantasie, Op.126 (1929)
  • Celloconcert, Op. 103 The Cambrian