Karel de Jongere

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Karel de Jongere (Aken, ca. 772 - Beieren, 4 december 811), was de tweede zoon van Karel de Grote en de eerste zoon bij diens derde vrouw, Hildegard.[1] Toen Karel de Grote zijn rijk onder zijn zonen verdeelde, werd Karel de Jongere als koning van Neustrië aangewezen. Hij overleed echter drie jaar voor de dood van zijn vader.

Voorouders[bewerken]

Voorouders van Karel de Jongere
Overgrootouders Karel Martel 689-741)

Rotrude van Trier (690-724)
Charibert (680-747)

Gisele van Aquitanië (-)
? (–)

? (-)
Hnabi (705-788)

Hereswind (720-)
Grootouders Pepijn de Korte (714-768)

Bertrada van Laon (725-783)
Gerold van de Vinzgau (740-799)

Imma (-)
Ouders Karel de Grote (747-814)

Hildegard (758-783)
Karel de Jongere (772-811)

Voetnoten[bewerken]

  1. Karels relatie met zijn eerste vrouw Himiltrude, bij wie Karel de Grote een zoon, Pepijn met de Bult had, werd ontbonden