Kerkepäörtje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kerkepäörtje
Voormalige kosterwoning van de sint martinusparochie
Voormalige kosterwoning van de sint martinusparochie
Geografische informatie
Locatie       Venlo
Begin Grote Kerkstraat/Kleine Kerkstraat
Eind Prinses Beatrixstraat
Lengte 50m
Algemene informatie
Bestrating klinkers
Geen toegang auto´s

Het Kerkepäörtje is een steegje in het binnenstadskwadrant Rosariumbuurt in de Nederlandse plaats Venlo.

Locatie[bewerken]

Het steegje loopt van de Grote Kerkstraat in oostelijke richting naar de Prinses Beatrixstraat.

Geschiedenis[bewerken]

Van de middeleeuwen tot ver in de 19e eeuw lag er op deze plek in de vestingwerken van Venlo een poterne met dezelfde naam. Aangezien dit gedeelte in de schaduw van de Sint-Martinuskerk lag, werd vaak gesproken van `t duuster kerkepäörtje (het duistere kerkpoortje). In 1990 heeft Hay Crompvoets er een liedje over gezongen[1]. De oude tuinmuur achter de pastorie en ’t Kerkepäörtje is een restant van de verdwenen Lohofmolen uit de 15e en 16e eeuw.[2]

Tegenwoordig is het een steegje in de stadswijk Rosariumbuurt dat toegang verschaft tot het rosarium. De vier woningen, die aan zuidzijde van de kerk in de steeg liggen, behoorden sinds het begin van de twintigste eeuw bij de parochie van de Martinuskerk. Tussen 2010 en 2013 werden deze woningen opgeknapt om er stadswoningen van te maken.

Monumenten[bewerken]

Hoewel geadresseerd op Grote Kerkstraat[3], bevinden zich aan het steegje een viertal rijksmonumenten. Sinds 2013 wordt het steegje door de gemeente in officiële stukken genoemd.

Zie ook[bewerken]