Kiss (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kiss
Album van Kiss
Uitgebracht 18 februari 1974
Genre Hardrock
Duur 35:11
Label(s) Casablanca
Producent(en) Kenny Kerner, Richie Wise
Chronologie
  1974
Kiss
  1974
Hotter Than Hell
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Kiss is het debuutalbum van de gelijknamige hardrockband Kiss. Het album werd uitgebracht op 18 februari 1974, en werd geproduceerd door Kenny Kerner en Richie Wise.

Kiss werd ervaren als revolutionair en nogal rebels. Het album maakte de band bekend, maar hun grootste bekendheid zou pas later komen. De hoogste notering van het album is #38 in Nieuw-Zeeland. Het album werd goud in 1977, en er kwam een remaster uit in 1997. Op het eerste concert van Kiss kwamen er maar drie mensen kijken, ruim een jaar later trokken ze stadions vol.

Peter Criss' make-up was door een professionele make-up artiest gedaan, maar Criss vond het niet goed genoeg. Daarom heeft hij het hierna veranderd. Ace Frehley wilde zijn haar zilver verven voor de cover. Toen hij het gedaan had, wilde hij het er toch uit wassen, maar dat lukte niet.

Van de tien nummers zijn er drie singles uitgegeven; Nothin' to Lose, Kissin' Time en Strutter".

Tracklist[bewerken]

  1. "Strutter" (Paul Stanley, Gene Simmons)
  2. "Nothin’ to Lose" (Simmons)
  3. "Firehouse" (Stanley)
  4. "Cold Gin" (Frehley)
  5. "Let Me Know" (Stanley)
  6. "Kissin’ Time" (Kall Mann, Bernie Lowe)
  7. "Deuce" (Simmons)
  8. "Love Theme from Kiss" (Stanley, Simmons, Criss, Frehley)
  9. "100,000 Years" (Stanley, Simmons)
  10. "Black Diamond" (Stanley)

Nummers[bewerken]

Alle nummers waren geschreven voordat de band de nummers opnam, behalve "Kissin' Time".

"Strutter"[bewerken]

"Strutter" is geschreven door Gene Simmons toen hij nog bij de band Wicked Lester zat. Het heette toen "Stanley the Parrot". Voor het album heeft Paul Stanley de tekst veranderd, en zo ontstond het eerste nummer op het album. Het werd ook als single uitgegeven. "Strutter" wordt tot heden nog regelmatig live gespeeld.

"Nothin' to Lose"[bewerken]

"Nothin' to Lose" is een nummer geschreven door Simmons, en wordt gezongen door Simmons, Stanley en Criss. Het nummer gaat over Gene die zijn vriendin wil overtuigen om anale seks te hebben. "Nothin' to Lose" was de eerste single van de band, en werd ook als B-kant geplaatst op de single van "Kissin' Time".

"Firehouse"[bewerken]

"Firehouse" is het tweede nummer geschreven door Stanley. De Amerikaanse band "FireHouse" dankt zijn naam aan dit nummer. Vaak spuugde Simmons bloed tijdens dit nummer, en hierdoor is het nummer geliefd geraakt.

"Cold Gin"[bewerken]

"Cold Gin" is het eerste nummer geschreven door Frehley, en hij zegt dat hij het in de metro geschreven had. Frehley was te onzeker over zijn eigen zangkwaliteiten, dus gaf hij het nummer aan Simmons.

"Let Me Know"[bewerken]

"Let Me Know" was het nummer wat Stanley speelde toen hij Simmons ontmoette. Toen heette het nummer nog "Sunday Driver". De instrumentele brug werd later verplaatst naar het einde van "She", als ze het live speelden.

"Kissin' Time"[bewerken]

"Kissin' Time" is de eerste cover van Kiss. Het nummer is origineel van Bobby Rydell, en is geschreven in 1959. Toen het album "Kiss" werd uitgegeven, stond er geen "Kissin' Time" op. Pas in de tweede druk stond het nummer erop. Hierdoor is het album zonder het nummer erg gewild onder verzamelaars. Het nummer werd ook als single uitgegeven, maar deze sloeg niet aan. Het nummer bereikte uiteindelijk #83 in de Verenigde Staten.

"Deuce"[bewerken]

"Deuce" is geschreven door Simmons, maar hij geeft toe dat hij niet weet waar het over gaat. Het is heel vaak live gespeeld.

"Love Theme from Kiss"[bewerken]

"Love Theme from Kiss" is een nummer dat Kiss vaak in clubs speelde, toen nog genaamd "Acrobat". Het is het enige nummer geschreven door alle bandleden. Het nummer kwam in de soundtrack terecht van de film Somewhere, uit 2010.

"100,000 Years"[bewerken]

"100,000 Years", geschreven door Stanley en Simmons, is één van de bekendste nummers van het album. Ondanks dit vindt Frehley nog steeds dat zijn gitaarsolo niet goed geschreven was. Hij heeft dan ook live andere solo's gespeeld.

"Black Diamond"[bewerken]

"Black Diamond" begint met alleen de stem en gitaar van Stanley. Nadat hij 'Hit it!' roept, gaat de zang over naar Criss, en krijgt hij zijn eerste volledige zangnummer. Na Criss' vertrek van de band namen Eric Carr en Eric Singer de zang over.