Kiss (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kiss
Album van Kiss
Uitgebracht 18 februari 1974
Genre Hardrock
Duur 35:11
Label(s) Casablanca
Producent(en) Kenny Kerner, Richie Wise
Chronologie
  1974
Kiss
  1974
Hotter Than Hell
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Kiss is het debuutalbum van de gelijknamige Amerikaanse hardrockband Kiss. Het album werd uitgebracht op 18 februari 1974, en werd geproduceerd door Kenny Kerner en Richie Wise.

Kiss werd ervaren als revolutionair en nogal rebels. Het album maakte de band bekend, maar hun grootste bekendheid zou pas later komen. De hoogste notering van het album is #38 in Nieuw-Zeeland. Het album werd goud in 1977, en er kwam een remaster uit in 1997. Op het eerste concert van Kiss kwamen er maar drie mensen kijken, ruim een jaar later trokken ze stadions vol.

Peter Criss' make-up was door een professionele make-up artiest gedaan, maar Criss vond het niet goed genoeg. Daarom heeft hij het hierna veranderd. Ace Frehley wilde zijn haar zilver verven voor de cover. Toen hij het gedaan had, wilde hij het er toch uit wassen, maar dat lukte niet.

Van de tien nummers zijn er drie singles uitgegeven; Nothin' to Lose, Kissin' Time en Strutter".

Track listing[bewerken]

Nr. Titel Schrijver(s) Lead vocals Duur
1. Strutter   Paul Stanley, Gene Simmons Stanley 3:10
2. Nothin' to Lose   Simmons Simmons, Peter Criss 3:27
3. Firehouse   Stanley Stanley 3:17
4. Cold Gin   Ace Frehley Simmons 4:22
5. Let Me Know   Stanley Simmons, Stanley 2:58
6. Kissin' Time   Kal Mann, Bernie Lowe Simmons, Stanley, Criss 3:52
7. Deuce   Simmons Simmons 3:06
8. Love Theme from Kiss   Frehley, Stanley, Simmons, Criss Instrumental 2:24
9. 100,000 Years   Stanley, Simmons Stanley 3:22
10. Black Diamond   Stanley Criss (intro: Stanley) 5:13
35:11

Nummers[bewerken]

Met uitzondering van "Kissin' Time" was alle materiaal al geschreven vóór de band de studio in trok.

"Strutter"[bewerken]

"Strutter" is een uptempo rock nummer dat werd geschreven voordat Ace Frehley Kiss vervoegde.
De muziek is gebaseerd op een nummer dat Gene Simmons jaren eerder al schreef: "Stanley the Parrot". Paul Stanley paste de tekst aan.
"Strutter" werd in augustus 1974 als derde en laatste single van dit album uitgegeven.
Het was een standaard nummer tijdens de band's live optredens gedurende de jaren '70.

"Nothin' to Lose"[bewerken]

"Nothin' to Lose" is een nummer geschreven door Simmons, en wordt gezongen door Simmons, Stanley en Criss. Het nummer gaat over Gene die zijn vriendin wil overtuigen om anale seks te hebben. "Nothin' to Lose" was de eerste single van de band, en werd ook als B-kant geplaatst op de single van "Kissin' Time".

"Firehouse"[bewerken]

"Firehouse" is het tweede nummer op dit album dat geschreven is door Paul Stanley. Meestal deed Gene Simmons zijn vuurspuw act tijdens dit nummer, waardoor het nummer zeer geliefd geraakte bij het publiek tijdens hun live optredens.
De Amerikaanse band FireHouse haalde bij dit nummer de inspiratie voor hun naam.

"Cold Gin"[bewerken]

"Cold Gin" is het eerste nummer geschreven door Frehley, en hij zegt dat hij het in de metro geschreven had. Frehley was te onzeker over zijn eigen zangkwaliteiten, dus gaf hij het nummer aan Simmons.

"Let Me Know"[bewerken]

"Let Me Know" was het nummer wat Stanley speelde toen hij Simmons ontmoette. Toen heette het nummer nog "Sunday Driver". De instrumentele brug werd later verplaatst naar het einde van "She", als ze het live speelden.

"Kissin' Time"[bewerken]

"Kissin' Time" is de eerste cover van Kiss. Het nummer werd origineel opgenomen door Bobby Rydell, die er in 1959 een top 20 hit mee had.
Toen het album Kiss werd uitgegeven in februari, stond "Kissin' Time" er niet op. Het werd zelfs pas 2 maanden nà de release van het album opgenomen, op aandringen van Casablanca Records oprichter Neil Bogart omdat het album niet het verhoopte succes behaalde. Bogart wist dat het album kon gered worden door er een goed in het oor liggend nummer op te plaatsen en verplichtte de band dit nummer op te nemen. Het nummer werd in mei als single uitgegeven, maar sloeg niet aan bij het grote publiek. Het nummer bereikte uiteindelijk #83 in de Verenigde Staten.
"Kissin' Time" zorgde echter wel voor een betere verkoop van het album, hoewel het pas op het album stond bij de tweede release in juli 1974 (tegen de wil van de band in). De eerste release van Kiss is door het ontbreken van dit nummer een zeer gegeerd item voor verzamelaars.

"Deuce"[bewerken]

"Deuce" is geschreven door Simmons, maar hij geeft toe dat hij niet weet waar het over gaat. Het is heel vaak live gespeeld.

"Love Theme from Kiss"[bewerken]

"Love Theme from Kiss" is een nummer dat Kiss vaak in clubs speelde, toen nog genaamd "Acrobat". Het is het enige nummer geschreven door alle bandleden. Het nummer kwam in de soundtrack terecht van de film Somewhere, uit 2010.

"100,000 Years"[bewerken]

"100,000 Years", geschreven door Stanley en Simmons, is één van de bekendste nummers van het album. Ondanks dit vindt Frehley nog steeds dat zijn gitaarsolo niet goed geschreven was. Hij heeft dan ook live andere solo's gespeeld.

"Black Diamond"[bewerken]

"Black Diamond" begint met alleen de stem en gitaar van Stanley. Nadat hij 'Hit it!' roept, gaat de zang over naar Criss, en krijgt hij zijn eerste volledige zangnummer. Na Criss' vertrek van de band namen Eric Carr en Eric Singer de zang over.

Muzikanten[bewerken]

Kiss[bewerken]

Gast muzikanten[bewerken]

  • Bruce Foster – piano op "Nothin' to Lose"
  • Warren Dewey – 'fire engine' op "Firehouse"