Kleine kiezelkrab

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kleine kiezelkrab
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Onderstam:Crustacea (Kreeftachtigen)
Klasse:Malacostraca (Hogere kreeftachtigen)
Orde:Decapoda (Tienpotigen)
Familie:Leucosiidae
Geslacht:Ebalia
Soort
Ebalia cranchii
Leach, 1817[1]
(en) World Register of Marine Species
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De kleine kiezelkrab (Ebalia cranchii) is een krab uit de familie Leucosiidae (kiezelkrabben), die vrij algemeen is op enige afstand voor de Belgische[2][3] en Nederlandse kust.

Anatomie[bewerken | bron bewerken]

De kleine kiezelkrab heeft een knobbelige, ruitvormige carapax, ongeveer even lang als breed en met als grootste afmeting 11 mm. De branchiale delen van de carapax (waaronder zich de kieuwen bevinden) zijn minder sterk gezwollen dan bij de gladde kiezelkrab. De schaarpoten zijn relatief goed ontwikkeld en gegranuleerd (korrelig oppervlak). Kleine kiezelkrabben zijn rood/geel tot rood/wit met bruinrode vlekken. De pereopoden zijn geelachtig.

Verspreiding en ecologie[bewerken | bron bewerken]

De kleine kiezelkrab komt voor op gemengde bodemtypes (slib/zand en slib/grind), vanaf de getijdenzone tot op 100 m diepte. Het is een vrij algemene Oost-Atlantische soort die gevonden wordt van Noorwegen zuidwaarts tot voor Senegal. Ze is ook gevonden in de Middellandse Zee.
Er is weinig gekend over het dieet van de kleine kiezelkrab.