Kwatrijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Een kwatrijn is een gedicht of een strofe van een gedicht van vier versregels en twee rijmklanken. Het woord is afgeleid van het Franse quatrain, van quatre (vier).[1]

Het rijmschema is meestal a-a-b-b, maar ook a-b-a-b en andere schema's zijn mogelijk. Een kwatrijn heeft gewoonlijk een ernstige, levensbeschouwelijke inhoud. Een schrijver van kwatrijnen was de Perzische dichter Omar Khayyam; deze kregen van vertaler Edward FitzGerald de naam Rubaiyat (رباعیات) mee, afgeleid van de Arabische stam voor 'vier'.

Voorbeeld[bewerken]

Vides ut alta stet nive candidum
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto?
Quintus Horatius Flaccus, Odae I 9.