Laila en Madjnoen
Laila en Madjnoen[1][2][3] (Arabisch: مجنون ليلى; Perzisch: ليلا مجنون; Turks: Leylâ ile Mecnun) is een Arabisch liefdesverhaal uit de 7e eeuw dat door de Perzische schrijver Nezami in de 12e eeuw in een gedicht werd verwerkt. Laila wordt ook gespeld als Layla of Laylî en Madjnoen als Majnun of Majnu.
Verhaal
[bewerken | brontekst bewerken]
Madjnoen (betekent waanzinnig) is de bijnaam van Qais.[4] Qais, zoon van al-Mullawah, wordt verliefd op Laila al-Aamiriya. Hij begint gedichten over haar te schrijven en noemt haar naam hierin meermaals, waarna zijn dorpsgenoten hem zijn bijnaam geven. Als Qais haar hand vraagt, weigert haar vader en huwelijkt haar uit aan een rijke koopman. Madjnoen begint vervolgens in de woestijn te zwerven en steeds meer gedichten uit liefdesverdriet te schrijven. Zijn familie probeert hem weer thuis te krijgen, maar zonder succes. De ouders van Madjnoen laten wel eten voor hem achter in de woestijn. Laila verhuist met haar man naar Bagdad, en overlijdt daar aan een ziekte, of volgens sommige interpretaties aan liefdesverdriet. Madjnoen wordt later dood gevonden in de nabijheid van het graf van Laila.
Muziek
[bewerken | brontekst bewerken]- 1908 - In Bakoe werd de opera Leyli va Madschnun van de Azerbeidzjaanse componist Üzeyir Hacıbəyov opgevoerd.
- 1970 - Het Derek & the Dominos-album Layla and Other Assorted Love Songs is geïnspireerd op het gedicht van Nezami. De albumhoes vermeldt Nezami als tekstschrijver van het nummer I am yours.
- 2006 - Rokus de Groot componeerde een opera naar dit verhaal.
- 2017 - Armand Amar brengt een muzikale versie van "Leylâ et Majnûn ou l'amour mystique" op CD uit.
- 2021 - De Tedeschi Trucks Band brachten na Layla Revisited [Live at LOCKN'] uit, een op Laila en Madjnoen geïnspireerd album uit onder de titel "I Am The Moon". De 24 nummers werden in 4 mini-albums opgedeeld. Het project begon tijdens de corona-lockdown, toen medezanger/gitarist Mike Mattison een leesgroep voorstelde voor de hele band, die begon met Laila en Madjnoen.[5]
Film
[bewerken | brontekst bewerken]- Het verhaal is vele malen verfilmd, voornamelijk in het Hindi. Andere versies zijn in het Turks, Tamil, Punjabi en Perzisch.
- Veruit de meest populaire film is die van H.S. Rawail (1976), met Rishi Kapoor en Ranjeeta Kaur, met muziek van Madan Mohan. De film was een rage in de late jaren 1970.[6]
- Netflix bracht in 2021 een Indonesische versie uit.
- ↑ Waa, Frits van der, Ultieme liefdesoffers bij 34ste editie Musica Sacra. www.volkskrant.nl (29 september 2016). Geraadpleegd op 14 juli 2026.
- ↑ Twaalfhoven, Anita, Een Tukker, een Turk en een listige spin vertellen. www.trouw.nl (17 september 2008). Geraadpleegd op 14 juli 2026.
- ↑ Shafak, Elif, Schrijven op de drempel – over literatuur als water. www.nrc.nl (200-01-19). Geraadpleegd op 14 juli 2008.
- ↑ J.T. Coker, Volg je hart: Het verhaal van Layla en Majnun. Theosophical University Press Agency. Geraadpleegd op 9 augustus 2022.
- ↑ Nouws, Louis (1 september 2022). Naar de maan reiken. Heaven 2022
- ↑ Rokus de Groot, The Arabic-Persian Story of Laila and Majnun and its Reception in Indian Arts1. Gearchiveerd op 25 mei 2010. Geraadpleegd op 9 augustus 2022.