Lichtgevoelige weerstand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
LDR

Beluister

(info)

Een lichtgevoelige weerstand of LDR (light-dependent resistor) is een elektrische component waarvan de weerstand beïnvloed wordt door de hoeveelheid licht die erop valt.

De weerstandswaarde van een LDR wordt kleiner, naarmate de LDR sterker wordt belicht. Hierdoor kan de waarde van de weerstand sterk variëren. Het gebruikte materiaal is meestal cadmiumsulfide, de donkerweerstand bedraagt 1-10 MΩ terwijl de lichtweerstand (afhankelijk van het type en de hoeveelheid licht) 75-300 Ω is.

LDR's reageren tamelijk traag. Met name het opbouwen van de donkerweerstand heeft een halfwaardetijd in de grootteorde van enige honderden milliseconden. Vroeger werden LDR's wel eens toegepast als lichtmeter in camera's, de traagheid kon hier wel eens tot foutieve belichting leiden.

Het principe[bewerken]

De lichtgevoelige weerstand is gebaseerd op het foto-elektrisch effect: licht (fotonen) valt op elektronen die zich in de valentieband bevinden. Het elektron neemt de energie op en verkrijgt hierdoor voldoende energie om de verboden zone te overbruggen en van de valentieband naar de geleidingsband te springen. Daarmee is het elektron niet langer aan zijn atoom gebonden en beweegt als vrij elektron in het kristalrooster. Dit vrije elektron draagt bij aan de verhoging van de elektrische geleiding van de LDR (de verlaging van de weerstand).[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Tsjechischtalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.