Lilliput

Lilliput is de naam van een denkbeeldig eiland in het boek Gullivers reizen (Gulliver's Travels, 1726) van Jonathan Swift. Het eiland wordt bewoond door mensjes niet langer dan de vingers van Gullivers hand. Toen het boek populair werd, leidde dit tot de pejoratieve naam lilliputter voor mensen met dwerggroei.
Lilliput ("ontdekt in 1699") ligt op de gefantaseerde kaart in de roman (zie illustratie) ten zuidwesten van Sumatra en ten noordwesten van "Dimen's Land" (Van Diemen's Land, Tasmanië). Echte eilanden in de buurt zijn de Cocoseilanden (Australië) en Kersteiland (Christmas Island, destijds Verenigd Koninkrijk, sinds 1957 Australië) en verder zuidwaarts het tweetal Amsterdam (Nieuw-Amsterdam, Île Amsterdam, Amsterdam Island, het noordelijkste eiland) en Saint-Paul (Île Saint-Paul) op 85 km van Amsterdam, die lijken op het tweetal eilanden Blefuscu en Lilliput respectievelijk in de roman Gulliver's Travels.
In het boek is Lilliput al jarenlang in oorlog met het naburige eiland Blefuscu om een futiliteit: hoort men een ei te tikken aan de spitse of aan de stompe kant. Deze kwestie is een satire, mogelijk op de onderlinge godsdiensttwisten van Britse protestanten onderling, van protestanten met katholieken, en van Koninkrijk Engeland en Koninkrijk Groot-Brittannië met het Koninkrijk Frankrijk in de 17e en 18e eeuw.
