Magnus Carlsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magnus Carlsen
Magnus Carlsen in 2017
Magnus Carlsen in 2017
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Sven Magnus Øen Carlsen
Geboren 30 november 1990
Hoogste FIDE-rating 2882 (mei 2014)
Titel Grootmeester
Portaal  Portaalicoon   Schaken

Sven Magnus Øen Carlsen (Tønsberg, 30 november 1990) is een Noorse schaker en is de huidige wereldkampioen. Hij drong reeds op jonge leeftijd door tot de wereldtop en wordt beschouwd als één van de sterkste schakers ooit. Hij werd op zijn dertiende grootmeester. Op 1 januari 2010 werd Carlsen de jongste schaker die ooit de FIDE-ratinglijst aanvoerde. In januari 2013 bereikte Carlsen een rating van 2861 en verbrak daarmee het record van Garri Kasparov.

Carlsen won het kandidatentoernooi in Londen van 2013. In de tweekamp tegen de regerend wereldkampioen Viswanathan Anand (zie Wereldkampioenschap schaken 2013) in november in Chennai versloeg hij Anand met 6½-3½, waardoor hij de op een na jongste wereldkampioen ooit werd. Alleen Kasparov was jonger. In 2014 (tegen Anand) en 2016 (tegen Sergej Karjakin) verdedigde hij zijn titel met succes.

Biografie[bewerken]

Carlsen in 2004
Carlsen in 2007
Carlsen in 2008
Carlsen in 2010
Carlsen in Wijk aan Zee, 2013
Magnus Carlsen in de laatste ronde van Tata Steel Chess 2017

Carlsen leerde schaken van zijn vader. Zijn talent werd snel opgemerkt en hij kreeg de Noorse grootmeester Simen Agdestein als trainer. In 2003 werd hij meester. Zijn ouders namen in 2004 een sabbatical year op om hun zoon de gelegenheid te geven veel toernooien te spelen.

2004[bewerken]

Carlsens eerste grote succes was het winnen van de C-groep van het Corus-toernooi in 2004. Hij scoorde daarmee ook zijn eerste grootmeesternorm. De tweede norm haalde hij bij het Aeroflot in Moskou in hetzelfde jaar en de derde norm verwierf hij in Dubai met 6½ uit 9. Carlsen was toen 13 jaar, vier maanden en 27 dagen oud. Enkel Sergej Karjakin en Parimarjan Negi waren jonger toen ze de grootmeestertitel behaalden.

2005[bewerken]

  • Carlsen speelde mee in de B-groep van het Corus-toernooi en eindigde met 7 uit 13 in de middenmoot.
  • In het toernooi om het kampioenschap van Noorwegen (juli 2003) eindigde hij met 7 uit 9 op een gedeelde eerste plaats met Simen Agdestein. Een play-off eindigde in 1-1. In de rapidplay-off verloor Carlsen met 2½-3½.
  • Bij de World Cup in Chanty-Mansiejsk bereikte Carlsen de laatste tien en verwierf zo het recht om aan het kandidatenmatches voor het wereldkampioenschap deel te nemen.

2006[bewerken]

  • In januari won Carlsen de B-groep in het Corus-toernooi 2006, maar moest die plaats wel delen met Aleksandr Motyljov.
  • In het Noors kampioenschap deelde hij weer de eerste plaats met Agdestein. Deze keer won Carlsen met 3-1 de play-off.
  • Het Tal-memorial in Moskou was Carlsen eerste optreden in een toptoernooi. Hij eindigde onderin met 3½ uit 9.

2007[bewerken]

  • In de A-groep van het Corus-toernooi eindigde Carlsen als laatste. Sindsdien is het vrijwel niet meer voorgekomen dat hij bij een toernooi niet bovenin eindigt.
  • In het toernooi van Morelia/Linares werd hij gedeeld tweede.
  • Bij de kandidatenmatches in Elista werd hij uitgeschakeld door Levon Aronian.
  • Bij de World Cup bereikte hij de halve finale, waarin hij verloor van Gata Kamsky.

2008[bewerken]

  • In januari won Carlsen het Corus-toernooi, samen met Levon Aronian. Met zeventien jaar is de Noor de jongste winnaar ooit van dit toernooi.
  • In het toernooi van Morelia/Linares werd hij tweede.
  • Carlsen won samen met Vugar Gashimov en Wang Yue het eerste Grand Prix toernooi in Baku. Dit toernooi was onderdeel van een cyclus voor het wereldkampioenschap. Toen de FIDE tijdens de cyclus de regels voor plaatsing veranderde, trok Carlsen zich terug uit de cyclus.
  • Hij won het Foros Aerosvit toernooi.
  • Als winnaar van het Corus-toernooi werd hij uitgenodigd voor de Grand Slam finale in Bilbao en scoorde daar 50 procent.

2009[bewerken]

  • In de eerste helft van dat jaar was Carlsen relatief matig op dreef. Hij werd gedeeld vijfde/zesde bij het Corus-toernooi, derde in Linares, tweede bij M-Tel Masters in Sofia en gedeeld tweede in Dortmund.
  • In het najaar won hij het Nanjing Pearl Spring toernooi, met 8 uit 10, 2½ punt meer dan nummer 2 en een TPR van iets meer dan 3000.
  • Bij het Tal-memorial in Moskou eindigde hij gedeeld tweede.
  • Hij won de Londen Classic.

2010[bewerken]

  • Carlsen won het Corus-toernooi.
  • Hij won het Bazna Kings toernooi in Roemenië.
  • Bij de Grand Slam finale eindigde hij als derde.
  • Hij won wederom het Nanjing Pearl Spring toernooi.
  • Bij de Londen Classic werd hij gedeeld eerste.

2011[bewerken]

  • Carlsen werd gedeeld derde bij het Tata Steel toernooi.
  • Bij het Bazna Kings toernooi werd hij gedeeld eerste.
  • Hij won het toernooi in Biel.
  • Bij de Grand Slam-finale eindigde hij samen met Vasyl Ivantsjoek op de eerste plaats. In de play-off versloeg hij Ivantsjoek met 1½ - ½.
  • Hij eindigde bij het Tal Memorial in Moskou op een gedeelde eerste tot vierde plaats.
  • De London Classic won hij een keer niet. Hij werd gedeeld tweede.

2012[bewerken]

  • Carlsen werd gedeeld tweede bij het Tata Steel toernooi.
  • Hij won het Tal Memorial.
  • Hij won het toernooi in Biel.
  • Hij won samen met Fabiano Caruana de Grand Slam finale. In de play-off won hij met 2 - 0.
  • Ook de London Classic van dat jaar kon hij weer op zijn erelijst bijschrijven.

2013[bewerken]

  • Carlsen won het Tata Steel toernooi met 10 uit 13, anderhalf punt meer dan de nummer twee.
  • Hij eindigde samen met Vladimir Kramnik als eerste bij het Kandidatentoernooi in Londen. Omdat Carlsen een betere tie-break had werd hij winnaar en werd daarmee uitdager van wereldkampioen Viswanathan Anand.
  • Hij haalde de tweede plaats in het Norway Chess tornooi, achter Sergej Karjakin.
  • Hij werd tweede op de Tal Memorial, na Boris Gelfand.
  • Op 15 september won hij de eerste Sinquefield Cup met 4½ uit 6, een punt voor op de andere spelers. Het spelersveld bestond uit de top 2 van de wereld en de top 2 van de Verenigde Staten op de FIDE-ratingranglijst.
  • Hij won de tweekamp om het wereldkampioenschap tegen Viswanathan Anand. In de tiende partij was zijn voorsprong 6½-3½ onoverbrugbaar.

2014[bewerken]

2015[bewerken]

  • In januari won hij voor de vierde keer het Tata Steel-toernooi te Wijk aan Zee.
  • In de zomer eindigde hij in zijn thuiswedstrijd Norway Chess in de onderste helft met onder meer verlies tegen zijn lager geklasseerde landgenoot Jon Ludvig Hammer.

2016[bewerken]

  • Carlsen won in januari het Tata Steel-toernooi.
  • Hij verdedigde in november zijn wereldtitel door Sergej Karjakin te verslaan. Nadat het na twaalf partijen van hun tweekamp 6–6 stond, won Carlsen met 9–7 na een tiebreak bestaand uit vier partijen met een bedenktijd van 25 minuten.[1]

2017[bewerken]

Partijen[bewerken]

8 Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png rd Chess l40.png Chess d40.png
7 pd pd Chess d40.png ql Chess d40.png kd Chess d40.png Chess l40.png
6 Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png rd Chess l40.png Chess d40.png
5 qd Chess l40.png pd Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
4 Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png pl Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png
3 Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png rl Chess l40.png
2 pl pl pl Chess d40.png Chess l40.png pl pl Chess d40.png
1 Chess d40.png kl Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
a b c d e f g h

Magnus Carlsen tegen Sipke Ernst in het Corustoernooi 2004 schaakopening Caro Kann, code B19 1.e4 c6 2.d4 d5 3.Pc3 de 4.Pe4 Lf5 5.Pg3 Lg6 6.h4 h6 7.Pf3 Pd7 8.h5 Lh7 9.Ld3 Ld3 10.Dd3 e6 11.Lf4 Pgf6 12.0-0-0 Le7 13.Pe4 Da5 14.Kb1 0-0 15.Pf6+ Pf6 16.Pe5 Tad8 17.De2 c5 18.Pg6 fg 19.De6 Kh8 20.hg Pg8 21.Lh6 gh 22.Th6 Ph6 23.De7 Pf7 24.gf Kg7 25.Td3 Td6 26.Tg3+ Tg6 27.De5+ Kf7 28.Df5 Tf6 29.Dd7 mat (diagram)

8 rd Chess d40.png Chess l40.png kd Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png rd
7 pd Chess l40.png Chess d40.png bd qd Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
6 Chess l40.png Chess d40.png pd Chess d40.png Chess l40.png nl Chess l40.png pd
5 Chess d40.png pd Chess d40.png pd Chess d40.png Chess l40.png pd Chess l40.png
4 Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png ql Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png bl
3 Chess d40.png bl Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
2 pl pl pl Chess d40.png Chess l40.png pl pl pl
1 Chess d40.png Chess l40.png kl rl Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
a b c d e f g h

Magnus Carlsen tegen Sergej Dolmatov (Aeroflot 2004 Moskou) schaakopening Réti code A04

1.Pf3 f5 2.d3 d6 3.e4 e5 4.Pc3 Pc6 5.ef Lf5 6.d4 Pd4 7.Pd4 ed 8.Dd4 Pf6 9.Lc4 c6 10.Lg5 b5 11.Lb3 Le7 12.0-0-0 Dd7 13.The1 Kd8 14.Te7 De7 15.Df4 Ld7 16.Pe4 d5 17.Pf6 h6 18.Lh4 g5 19.Dd4 (diagram) (1-0)

Externe links[bewerken]