Manon des sources

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Manon des sources
Regie Claude Berri
Hoofdrollen Yves Montand
Daniel Auteuil
Emmanuelle Béart
Hippolyte Girardot
Muziek Jean-Claude Petit
Montage Hervé de Luze
Cinematografie Bruno Nuytten
Première 1986
Genre Drama
Speelduur 113 min.
Taal Frans
Land Vlag van Italië Italië
Vlag van Frankrijk Frankrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Manon des sources is een Italiaans-Franse dramafilm uit 1986, geregisseerd door Claude Berri. Hij is gebaseerd op het gelijknamige tweede deel van de tweedelige roman L'Eau des collines (1963) van Marcel Pagnol en is het vervolg op Jean de Florette (1986).
Pagnol had in 1952 een film gemaakt onder de gelijknamige titel, en werkte het verhaal later uit tot zijn roman.

In 1987 won Emmanuelle Béart de César voor Beste Vrouwelijke Bijrol.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Tien jaar na de dood van Jean, gaan de zaken goed voor Ugolin en zijn oom César ‘Papet’ Soubeyrans (Yves Montand). De bron die ze voor Jean verstopt hadden, zorgt nu voor een bloeiende anjerkweek. Manon (Emmanuelle Béart), de dochter van Jean, werkt in de streek als geitenhoedster en is ondertussen opgegroeid tot een mooie, schijnbaar argeloze, jonge vrouw. Haar ontwapenende schoonheid brengt het hoofd van Ugolin op hol. Uiteindelijk wreekt zij zich voor het onrecht dat tot haar vaders dood heeft geleid.