Marcel Thiry

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Marcel Thiry (Charleroi, 13 maart 1897 - Vaux-sous-Chèvremont, 5 september 1977) was een Belgisch Franstalig schrijver en Waals militant.

Het bekende vers Toi qui pâlis au nom de Vancouver is de titel van zijn meest bekende gedichtenbundel. Hij schreef ook La Mer de la Tranquillité (1938), Nouvelles du grand possible (1960) en Nondum jam non (1966). In 1939 werd Thiry verkozen tot lid van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique.

Hij is de vader van de virologe Lise Thiry.

Tot bij zijn overlijden, was hij militant voor het Rassemblement Wallon. Zijn Waals militantisme ontstond tussen de twee wereldoorlogen als reactie op de neutraliteitspolitiek onder Leopold III. Hij schreef verschillende artikelen in L'Action wallonne.

Bibliografie[bewerken]

  • Les nouvelles du grand possible , collection Babel N°17,
  • Passage à Kiew. Brussel, Académie royale de langue et littérature françaises, 1990,
  • Le tour du monde en guerre des autos-canons belges 1915-1918, suivi de Lettres inédites d’Oscar et Marcel Thiry à leur famille pendant la première guerre mondiale, [Brussel], Le grand miroir, Académie royale de langue et littérature françaises, 2003.
  • Reizigers door de Grote Oorlog , Davidsfonds, 2008. Geïllustreerd non-fiction werk van August Thiry over de wereldwijde odyssee van Marcel Thiry met het Belgische ACM-pantserkorps (1915-1918).