Materieschilderkunst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Onder materieschilderkunst verstaat men een kunststroming uit de informele schilderkunst die aan het einde van de jaren 1950 ontstond. De kunstenaar die deze stijl hanteert, noemt men een materieschilder.

Toelichting[bewerken]

Detail van The fighting Temeraire van William Turner, National Gallery, Londen

Deze stroming ontwikkelde zich internationaal met als doel de kloof tussen het traditionele schilderij en de ruimtelijke sculptuur te overbruggen. Kenmerkend voor de materieschilderkunst is het reliëfachtige oppervlak en de complexe textuur van het doek ontstaan door het toevoegen van minder voor de hand liggende materialen aan de dikke verflagen zoals zand, gips, jute, stro e.d. Daarbij wordt het canvas als drager intact gelaten. De combinatie van verf met deze alternatieve elementen kan de uitdrukkingskracht verhogen, kan esthetische doelen nastreven of refereren aan primitieve kunst als daar zijn de rotsschilderingen.
Als belangrijke figuren voor deze schildersstijl gelden: Jean Dubuffet, Jean Fautrier, Alberto Burri, Antoni Tàpies, Bram Bogart, Jaap Wagemaker en E. Schumacher.

In de 19e eeuw paste William Turner deze techniek plaatselijk toe bij het doek The fighting Temeraire. Alzo kan hij als inspiratiebron doorgaan voor de materieschilders.

Literatuur[bewerken]

  • Van Wiemeersch, Albert, Internationaal Lexicon van de moderne beeldende kunst, Kunstforum Schelderode, 1988.