Mattheus van der Steen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

M.A.P. (Mattheus) van der Steen (Rotterdam, 1975) (eerder bekend als 'Mattieu') is een Nederlandse christelijke voorganger en evangelist, met name bekend van de organisatie TRIN, waarvan hij in 2002 een van de oprichters was en waarvan hij het bekendste gezicht is. Van der Steen volgde een opleiding tot maritiem officier en werkte na het afronden daarvan als gezagvoerder op de Anastasis van Jeugd met een Opdracht (onderdeel Mercy Ships). Daarbij deed hij met name landen in Afrika aan.

Van der Steen staat bekend om zijn enthousiasmerende preken, grote evangelisatie- en gebedsgenezingscampagnes in onder meer Azië en Afrika, en ondernemingszin. Hij bezocht tientallen landen, voornamelijk met het oog op evangelisatie en hulpverlening. Van der Steen is ook intern betrokken bij Iris Ministries (Rolland en Heidi Baker) en spreekt regelmatig op de Iris Harvest Bijbelscholen en Iris-conferenties wereldwijd. In Nederland is hij ook een van de grondleggers van het Revival Alliance Network (RAN), een netwerk van christelijke leiders in Nederland en België.[1]

In 2009 was Van der Steen samen met Lodewijk van Weerden initiatiefnemer van een geloofsgemeenschap in Harderwijk, waarvan hij ook voorganger zou worden. De gemeente stond aanvankelijk bekend onder de naam ARCH en heet anno 2014 House of Heroes.

Van der Steen schreef enkele boeken, waaronder Durf te dromen, dat in 2009 de Publieksprijs voor het Christelijke Boek won. Van der Steen is getrouwd met de Amerikaanse Rebekah van der Steen.

Kritiek[bewerken]

Van der Steen krijgt ook kritiek vanuit christelijke stromingen. Zo zou hij wonderen claimen, die volgens critici aantoonbaar geen wonderen zijn. Met name zijn bewering dat er 'goudstof' uit zijn bijbel zou komen, werd bekritiseerd; de korrels bleken bij controle kopervijlsel te zijn.[2] Ook is hij aanhanger van de leer van Woord van Geloof, dat volgens critici vooral succesverhalen benadrukt en een vorm van welvaartsevangelie is.[3] De christelijk-satirische website Goedgelovig.nl was een van de aanjagers van deze kritiek, alsmede het Nederlands Dagblad.

Bibliografie[bewerken]

  • Durf te leven (met een voorwoord van Willem Ouweneel). Harderwijk, 2011
  • De belangrijkste beslissing van je leven! (eindred.: I.L. van Diest). Harderwijk, 2009.
  • Durf te dromen : wandel in je bestemming (eindred.: I.L. van Diest). Harderwijk, 2008 (in 2011 vertaald als Dare to dream).

Externe links[bewerken]