Michael Chapman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michael Chapman
Michael Chapman tijdens het Ramblin Roots Festival 2017 in Vredenburg, Utrecht
Algemene informatie
Geboren Leeds, 24 januari 1941
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 1966 - 2021
Genre(s) folk, americana
Beroep Singer-songwriter
Instrument(en) gitaar
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Michael Chapman (Leeds, 24 januari 194110 september 2021)[1] was een Britse folkzanger en gitarist, die begon met spelen in de jazzscene in zijn thuisstad Leeds. Vanaf 1966 heeft hij als singer-songwriter circa 50 albums opgenomen.

Michael Chapman in 1980

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 vierde hij zijn 50ste jaar als professioneel muzikant met het uitgeven van zijn album 50, waarop diverse van zijn bekendere nummers te vinden zijn. Chapman trad tot laat in zijn leven geregeld op in Europa en Amerika. Diverse artiesten noemen Michael Chapman als voorbeeld, zoals bijvoorbeeld Sonic Youth en Supergrass.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Rainmaker (1969)
  • Fully Qualified Survivor (1970)
  • Window (1970)
  • Wrecked Again (1971)
  • Millstone Grit (1973)
  • Deal Gone Down (1974)
  • Pleasures of the Street (1975)
  • Savage Amusement (1976)
  • The Man Who Hated Mornings (1977)
  • Play Guitar The Easy Way (1978)
  • Life on the Ceiling (1979)
  • Looking For Eleven (1980)
  • Almost Alone (1981)
  • Original Owners (1983)
  • Heartbeat (1987)
  • Still Making Rain (1991/3)
  • Navigation (1995)
  • Dreaming Out Loud (1997)
  • Michael Chapman Black And White (1998)
  • BBC Sessions 69–75 (1998)
  • The Twisted Road (1999)
  • Growing Pains (2000)
  • Growing Pains 2 (2001)
  • Americana (2001)
  • Live And Unhinged (2001)
  • Kule 2 B Blue with Alamo Leal (2001)
  • Americana 2 (2002)
  • Dogs Got More Sense (2004)
  • Journeyman Live DVD (2004)
  • 27 06 05 Live in Brighton (2005)
  • Plaindealer (2005)
  • Lost (2005)
  • Words Fail Me (2007)
  • Vanity and Pride (2008)
  • Sweet Powder (2008)
  • Time Past & Time Passing (2008)
  • And Then There Were Three Live in Nottingham 1977 (2010)
  • Wrytree Drift (2010)
  • Trainsong: Guitar Compositions, 1967-2010 (2011)
  • Fully Qualified Survivor (Reissue) (2011)
  • Rainmaker (Reissue) (2012)
  • Wrecked Again (Reissue) (2013)
  • Window (Reissue) (2014)
  • The Resurrection and Revenge of The Clayton Peacock (2011)
  • Pachyderm (2012)
  • The Polar Bear (2014)
  • Fish (2015)
  • 50 (2017)

Album met covers door andere artiesten

  • Oh Michael, Look What You've Done: Friends Play Michael Chapman (2012)

Optredens in Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • In september 2017 was Michael Chapman te gast bij het programma VPRO Vrije Geluiden waar hij de nummers “Sometimes You Just Drive” en “Another Story” heeft gespeeld. In oktober van dat jaar was hij een van de hoofdacts op het festival Ramblin' Roots in Utrecht.
  • In 2012 is er een verzamelalbum uitgegeven waarop diverse artiesten covers van Michael Chapman spelen. Aan dit album, "Oh Michael, Look What You've Done: Friends Play Michael Chapman" genaamd, hebben onder anderen Thurston Moore (Sonic Youth), Maddy Prior en Lucinda Williams een bijdrage geleverd.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]