Milieueffectrapportage

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koffer met de hoofdrapporten van de milieueffectrapportage Maasvlakte 2

Milieueffectenrapportage (afkorting m.e.r.) behelst het in beeld brengen van de milieugevolgen van een besluit voordat het besluit wordt genomen. De onderzoeksresultaten worden gepubliceerd in het milieueffectenrapport (MER). Een MER wordt opgesteld bij activiteiten en projecten die mogelijk belangrijk nadelige gevolgen voor het milieu hebben. Het uitvoeren van een milieueffectenrapportage voor projecten die het milieu belangrijke schade kunnen berokkenen, is verplicht binnen de Europese Unie. De plicht tot milieueffectrapportage geldt ook voor plannen die zulke projecten mogelijk maken.

plan-m.e.r.[bewerken]

Plan-m.e.r.-plicht is recenter dan project-m.e.r.-plicht en wordt binnen de Europese Unie geregeld door SEA richtlijn 2001/42/EC, waarbij SEA staat voor Strategic Environmental Assessment. De richtlijn geldt enkel voor publieke plannen, maar niet voor beleid.

De opmaak van een plan-MER is verplicht voor plannen en programma's die het kader scheppen om een project mogelijk te maken dat project-MER (EIA-richtlijn) plichtig is óf dat een passende beoordeling vraagt volgens de Europese Habitatrichtlijn.[1]

In Vlaanderen vallen alle ruimtelijke uitvoeringsplannen (en BPA's) onder de plan-m.e.r. plicht.[2]

In Vlaanderen wordt er naast een plan-MER soms ook nog een strategisch MER onderscheiden. Dit sMER is niet wettelijk verplicht, maar kan nuttig zijn bij grote projecten, waarbij verschillende plan-alternatieven of beleidsopties op een grotere schaal worden onderzocht. Dit gebeurde bijvoorbeeld voor de geplande verbreding van de Brusselse Ring.

Voorbeelden[bewerken]

Enkele voorbeelden van plan-MER die een groot publiek debat op gang brachten zijn:

project-m.e.r.[bewerken]

Project-milieueffectrapportage wordt binnen de Europese Unie geregeld door de Europese EIA richtlijn 85/337/EEC. EIA staat hierbij voor Environmental Impact Assessment. Voor projecten opgelijst in Annex I van de richtlijn is in de hele Europese Unie de opmaak van een project-MER verplicht. Dit gaat onder meer om spoorwegen, autowegen, vliegvelden met een landingsbaan van meer dan 2100 meter en verwerkingsinstallatie voor gevaarlijk afval.[3]

Nederland[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Milieueffectrapportage (Nederland) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland is de procedure wettelijk vastgelegd door de Wet milieubeheer. In Nederland wordt voor een project-m.e.r. vaak de term besluit-m.e.r. gebruikt.