Moffenzeef

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Moffenzeef werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt om het stoorsignaal van de Duitsers te elimineren om zo naar Radio Oranje te kunnen luisteren.

De Moffenzeef is een apparaat dat in de Tweede Wereldoorlog, tussen 1942 en 1944 werd gebruikt om de stoorsignalen van de Duitsers te elimineren en zo toch naar Radio Oranje te kunnen luisteren.

Het apparaat is uitgevonden door Erik Schaaper en Jan Corver. De Moffenzeef wordt tussen de antenne en de antenne-ingang van het radiotoestel gezet. Het apparaat bestaat uit een spoel, een variabele weerstand (een potentiometer en een variabele condensator). In het midden van de spoel zit een aftakking die verbonden is met de antenne-ingang van de radio en de loper van de potentiometer. Het ene eind van de spoel wordt met een antenne verbonden. Volgens Jan Corver is een oost-west gerichte gordijnroe geschikt als hoofdantenne. De tweede antenne kon de metalen grondplaat van de kachel of de kachel zelf zijn. Deze antenne komt aan het andere einde van de spoel. Zorgvuldige afstellen van de variabele condensator en potentiometer resulteerde in een veel minder gestoorde ontvangst, omdat het stoorsignaal werd uitgefilterd.

Bronnen[bewerken]