Nefrotoxiciteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

Nefrotoxiciteit is de eigenschap van substanties die een nadelige invloed kunnen hebben op de nierfunctie. Belangrijkste hiervan zijn geneesmiddelen. De schade kan tijdelijk van aard dan wel chronisch van aard zijn. In ernstige gevallen kan, al dan niet tijdelijk, nierfunctievervangende therapie noodzakelijk zijn.

Voorbeelden:

De nadelige effecten kunnen optreden bij mensen met voorheen een normale nierfunctie. Het blijkt echter dat enkele risicofactoren een rol spelen. Al gestoorde nierfunctie, diabetes mellitus (suikerziekte), oudere leeftijd, hart- en vaatproblematiek, lagere bloeddruk en de combinatie van deze factoren.


Een speciaal geval zijn de ACE-remmers, een bepaalde klasse bloeddrukverlagers, met als voorbeelden captopril, enalapril en perindopril. ACE-remmers werken meestal beschermend voor de nierfunctie. Als een patiënt echter een vernauwing van de nierslagader heeft (nierarteriestenose), kunnen ACE-remmers schadelijk werken. De bloeddruk binnenin de nier wordt door de ACE-remmer dan te veel verhoogd waardoor er schade ontstaat.

Zie ook[bewerken]