Nioboceendichloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nioboceendichloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van nioboceendichloride
Structuurformule van nioboceendichloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C10H10Cl2Nb
IUPAC-naam dichloorbis(η5-cyclopentadienyl)niobium
Molmassa 294 g/mol
CAS-nummer 12793-14-5
Vergelijkbaar met titanoceendichloride, molybdenoceendichloride, vanadoceendichloride
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H315 - H319 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur bruin
Matig oplosbaar in chloorkoolwaterstoffen
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal:  Scheikunde

Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.

Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson.[1] De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.[2]

Synthese[bewerken]

Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:[3]



Pseudo-tetraëdrische structuur[bewerken]

De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentate liganden.