Nioboceendichloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nioboceendichloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van nioboceendichloride
Structuurformule van nioboceendichloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C10H10Cl2Nb
IUPAC-naam dichloorbis(η5-cyclopentadienyl)niobium
Molmassa 294 g/mol
CAS-nummer 12793-14-5
Vergelijkbaar met titanoceendichloride, molybdenoceendichloride, vanadoceendichloride
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H315 - H319 - H335
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur bruin
Matig oplosbaar in chloorkoolwaterstoffen
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Nioboceendichloride is een organometaalverbinding met als brutoformule (C5H5)2NbCl2. Deze bruine en paramagnetische vaste stof wordt gebruikt als precursor voor de synthese van andere organoniobiumverbindingen. De verbinding heeft een pseudo-tetraëdrische structuur met twee cyclopentadiënyl- en twee chloor-liganden aan het metaal gekoppeld. Een verwante verbinding is titanoceendichloride.

Nioboceendichloride is voor het eerst beschreven door Geoffrey Wilkinson.[1] De stof is onderzocht op mogelijke anti-tumor-eigenschappen.[2]

Synthese[bewerken]

Nioboceendichloride wordt gesynthetiseerd in een uit meerdere stappen bestaande synthese uit niobium(V)chloride en cyclopentadienylnatrium:[3]



Pseudo-tetraëdrische structuur[bewerken]

De structuur van deze verbinding wordt als pseudo-tetraëdrisch beschreven, omdat er vanuit het metaal gezien vier liganden naar de hoekpunten van een tetraëder geplaatst liggen. De cyclopentadiënyl-liganden zijn echter tridentate liganden.