Oostenrijks Staatsverdrag

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Oostenrijkse Staatsverdrag)
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Oostenrijkse Staatsverdrag (officiële Duitse verdragstitel: Staatsvertrag betreffend die Wiederherstellung eines unabhängigen und demokratischen Österreich) werd op 15 mei 1955 in Wenen tussen de geallieerde bezettingsmachten (de Verenigde Staten, Sovjet-Unie, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) en de Oostenrijkse regering ondertekend. Het verdrag trad op 27 juli 1955 in werking.

Doelstelling[bewerken]

Het verdrag had tot doel om de soevereiniteit van Oostenrijk te herstellen op basis van de Verklaring van Moskou van 1 november 1943. Het verdrag bestaat naast een preambule uit negen hoofdstukken:

  1. politieke en territoriale bepalingen;
  2. luchtvaart- en militaire bepalingen;
  3. herstelbepalingen;
  4. terugtrekking van de bezettende mogendheden;
  5. eigendom, wetgeving en belangen;
  6. economische betrekkingen;
  7. bepalingen betreffende geschillen;
  8. economische bepalingen;
  9. slotbepalingen.

Belangrijke punten[bewerken]

  • Artikel 4 legt het verbod op economische en/of politieke vereniging met Duitsland;
  • In het kader van de erkenning van de onafhankelijke Oostenrijkse staat bepaalt artikel 7 de minderheidsrechten van de Sloveense en Kroatische autochtone bevolkingsgroepen, met name inzake de bescherming van het gebruik van de eigen taal in bestuur, onderwijs en rechtsgang;
  • Artikel 9 legt de verplichting op om alle nationaalsocialistische organisaties te verbieden en de heroprichting van fascistische organisaties te verbieden.

Na de verdragssluiting verklaarde Oostenrijk zichzelf op 26 oktober 1955 "eeuwigdurend neutraal".

Gevolgen[bewerken]

De geallieerde mogendheden trokken zich uit Oostenrijk terug op 25 oktober 1955. De dag erna, waarop de verklaring van altijddurende neutraliteit werd afgelegd, geldt sindsdien als nationale feestdag.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]