Othering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Othering (van het Engelse "other") is een concept dat het definiëren en verzekeren omvat van iemands eigen "normale" positieve sociale identiteit door het distantiëren van een other ("ander"), vaak een groep, en het gebruik hiervan. Kortgezegd wordt de eigen positie bepaald door te definiëren wat deze niet is. Othering beschrijft hiermee een proces waarbij deze "other" negatief wordt neergezet en als anders; "vreemd" wordt geclassificeerd. Bekende vormen zijn het distantiëren van de eigen groep van een andere groep op basis van "ras", geslacht, geografische ligging, etniciteit, omgeving, sociale positie, sociale klasse, "soort" of ideologie. In dit onderscheid valt potentieel hiërarchisch en stereotiep denken te onderscheiden, om de eigen positie te verbeteren en als goed neer te zetten.

Othering is daarmee een daad, waarbij men zich met anderen vergelijkt en tegelijkertijd zich probeert van hen te distantiëren, waarbij gedacht wordt dat mensen en groepen van wie het leven en de historische ervaring afwijken, cq. onderscheiden van de eigen ervaring ("de ware ervaring") daarmee minderwaardig of niet begrijpbaar zijn. Daarbij is men vaak bang dat "vreemde" invloeden invloed zouden kunnen uitoefenen op de eigen cultuur en deze daarmee deze zouden bedreigen

De herkomst van het begrip wordt gedacht in Hegels begrip "andersheit" en Irit Rogoff wordt gezien als de vormgever van het concept. In Nederlandse wetenschappelijke boeken wordt het vaak gewoon integraal overgenomen als othering.

Zie ook[bewerken]