Ottawa ankle rules

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Ligamenten van de enkel
Frontale doorsnede door het enkelgewricht. Het gewricht bestaat uit de tibia, fibula en de talus.
De Ottawa ankle rules helpen bij het terugdringen van onnodige röntgendiagnostiek. Hier is een bimalleolaire enkelfractuur te zien, waarbij zowel het onderste puntje van het scheenbeen als dat van het kuitbeen afgebroken is.

De Ottawa ankle rules zijn enkele richtlijnen voor artsen om te beslissen of een bij patiënt met een verstuikte enkel een röntgenfoto nodig is (om eventuele fracturen op te sporen). Voor de introductie van deze richtlijnen werd (in Noord-Amerika) van de meeste patiënten met een enkelletsel een röntgenfoto gemaakt. Deze röntgenfoto liet echter slechts in 15% van de gevallen een breuk zien. Deze overconsumptie van röntgendiagnostiek is duur, tijdrovend en niet geheel risicovrij, in verband met de benodigde straling.

Richtlijnen[bewerken]

Röntgendiagnostiek is enkel geïndiceerd wanneer er sprake is van pijn in de malleoli of in de middenvoet en daarenboven een van volgende symptomen:

Bij enkele groepen is het gebruik van de Ottawa ankle rules niet gevalideerd:

  • Kinderen (onder 18 jaar);
  • Zwangere vrouwen;
  • Patiënten die niet goed beoordeelbaar zijn (bv. verlaagd bewustzijn bij hoofdtrauma of intoxicatie).

Gebruik[bewerken]

Bij het gebruik van de Ottawa ankle rules is de kans op het missen van een breuk (fout-negatief) zeer laag. In het originele onderzoek werd een sensitiviteit van 100% gevonden. Het gebruik van röntgendiagnostische onderzoeken werd met 35% teruggedrongen door middel van het gebruik van de Ottawa ankle rules[1]. De sensitiviteit drukt de kans uit op een positief testresultaat als de (te testen) conditie aanwezig is; de sensitiviteit van de Ottawa ankle rules wijst er dus op dat een patiënt met een enkelfractuur in alle gevallen (100%) opgemerkt werd door een positief resultaat op de test. In een tweede onderzoek dat uitgevoerd werd op een groter patiëntenaantal werden deze resultaten bevestigd[2].

Generalisatie naar andere gewrichten[bewerken]

De originele maatstaven zijn uitsluitend ontwikkeld voor het gebruik bij enkel- en voetletsels. Analoge richtlijnen zijn echter ontwikkeld voor andere kwetsuren (zoals bijvoorbeeld knieletsels).

Referenties[bewerken]

  1. Stiell IG, Greenberg GH, McKnight RD, Nair RC, McDowell I, Worthington JR. A study to develop clinical decision rules for the use of radiography in acute ankle injuries. Ann Emerg Med. 1992 Apr;21(4):384-90. PMID 1554175.
  2. Stiell IG, McKnight RD, Greenberg GH, McDowell I, Nair RC, Wells GA, Johns C, Worthington JR. Implementation of the Ottawa ankle rules. JAMA. 1994 Mar 16;271(11):827-32. PMID 8114236.

Externe links[bewerken]