Overleg:Olympische vlag

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Of de vijf Olympische ringen ook staan voor de eigenschappen passie, vertrouwen, overwinning, ethiek en sportiviteit waag ik te betwijfelen. Ik heb nooit ergens anders daarover gelezen.

Verder valt er over de Olympische vlag nog wel wat meer te vertellen.

De geschiedenis van deze vlag is begonnen na de spelen van 1912. Hoewel het al vanaf het begin van de moderne spelen in 1896 de bedoeling was dat de gehele wereld zich (uiteindelijk) bij de Olympische Beweging zou aansluiten was het pas bij de spelen van Stockholm in 1912 dat de deelnemers uit alle vijf de werelddelen afkomstig waren. Kort na de spelen van 1912 was het de vader van de moderne spelen Pierre de Coubertin die het symbool van de vijf ineen gevlochten ringen ontwierp. In 1913 verscheen er van Coubertain een brief waarin hijzelf op het briefhoofd het symbool van de vijf Olympische ringen had getekend en ingekleurd.

Oorspronkelijk had Coubertin het symbool bedacht om als logo te dienen voor het zesde Olympisch Congres van 1914 in Parijs. Dat blijkt uit een artikel dat in die tijd is verschenen in de Revue Olympique, het officiële blad van het IOC. Daarin schreef Pierre de Coubertin o.a. dat het embleem was gekozen om het Olympisch Wereldcongres van 1914 te illustreren en te representeren. In de woorden van Coubertin geschreven;

"L’embléme choisi pour illustrer et représenter ce Congrés mondial de 1914 qui mettra le sceau définitif á la rénovation olympique a commencé d’apparaître sur divers documents préliminaires: cinq anneaux réguliérement enlacés."

Er bestaat gerede twijfel over de algemeen aanvaarde uitleg betreffende de oorspronkelijke betekenis van het door Coubertain bedachte symbool. Die twijfel bestaat onder andere bij Robert Knight Barney, directeur van het centrum voor Olympische studies van de Universiteit van West Ontario. Hoewel de oprichter van de moderne spelen in 1931 zelf ook schreef dat het Olympische symbool de vijf bewoonde werelddelen representeren verenigd door de Olympische gedachte, schrijft Coubertain in 1913/14 niet over continenten. Toen schreef hij over specifieke gebieden van de wereld die bijgevolg de Olympische gedachte hebben verworven. Ik heb het woordje "bijgevolg" opzettelijk met dikke letters geschreven omdat dat woordje een belangrijke aanwijzing onthuld dat de algemeen aanvaarde uitleg mogelijk niet overeenkomt met de oorspronkelijke betekenis van de vijf Olympische ringen. In het Frans schreef Coubertin de woorden “désormais acquises á I’Olympisme.“

In de betreffende Franse tekst staat duidelijk het woordje "désormais" = bijgevolg! Dat duidt op iets dat heeft plaatsgevonden waardoor als gevolg daarvan specifieke delen van de wereld de Olympische gedachte hebben verworven. Het zou minder diplomatiek zijn geweest als Pierre de Coubertin de term "bepaalde naties" had gebruikt i.p.v. het voor meerdere uitleg vatbare "specifieke delen van de wereld". Hoe zou het hebben geklonken als Coubertin had gezegd dat alleen de landen die tot dusverre hadden meegedaan aan de Olympische Spelen de Olympische gedachte hadden verworven?

Robert Barney's artikel in het officiële blad van het IOC dat in november 1992 was verschenen komt er in het kort op neer dat de algemeen aanvaarde uitleg over de symboliek van de Olympische ringen heel wel mogelijk niet overeenkomt met de oorspronkelijke gedachte die de Coubertin had toen hij dat symbool als logo voor het 6e Olympische Congres van 1914 ontwierp.

Robert Barney schrijft daarover; "Because the Baron originally designed the five ring symbol as a logo for the 20th anniversary congress celebrating the IOC’s establishment, it is probable, as David Young postulates, that Coubertin’s five rings symbolized the five Olympic Games successfully staged before the time of the 1914 Paris proceedings. As for the five different ring colours, Coubertin did not think in terms of each colour representing a continent, as we are often told in many contemporary Olympic publications. Rather, the white background of the flag, together with the green, red, yellow, black and blue rings, represented at least one of the colours present in the flag of each nation represented in the Games of the first five Olympiads".

Als bron zie [1] het betreffende artikel van Robert Barney.

Vrij vertaald in het Nederlands schrijft Robert Barney dat de Baron (de Coubertin) het Olympische symbool van de vijf ringen heeft ontworpen om als logo te dienen voor het jubileum congres van 1914 in Parijs waarmee het IOC haar 20 jarige verjaardag vierde. Daarom is het aannemelijk dat, zoals David Young postuleerde, de vijf ringen van Coubertain oorspronkelijk niet de vijf (bewoonde) continenten representeren maar de vijf Olympische spelen die gedurende de eerste 20 jaar van het bestaan van het IOC succesvol hebben plaatsgevonden. De kleuren van het congres logo van 1914 symboliseren de kleuren in de vlaggen van de landen die door hun deelname aan de eerste vijf Olympische spelen van de moderne tijd de Olympische gedachte hadden verworven.

De bewering dat tijdens het 6e Olympisch Congres de Olympische ringen als het symbool voor de Olympische beweging werd vastgesteld is twijfelachtig, ze is gebaseerd op onbewezen aannames. Het 6e Olympisch Congres van 1914 was ook vanwege haar afloop bijzonder. Naast het synchroniseren van de olympische voorschriften en voorwaarden voor deelname aan de spelen was het vooral georganiseerd om feestelijk het 20 jarig bestaan van de Olympische Beweging te vieren. Hoewel het congres in Parijs officieel op 23 juni 1914 werd afgesloten gingen de feestelijkheden in Reims volgens plan nog vijf dagen door. Op de laatste dag van de feestelijkheden werd in Sarajevo de moordaanslag op de Oostenrijks-Hongaarse troonopvolger gepleegd met alle gevolgen van dien. Door de daarop volgende Eerste Wereldoorlog kwamen de ontwikkelingen binnen het IOC ruim 4 jaar tot stilstand. Het gevolg is dat het protocol dat tijdens het congres van 1914 is vastgesteld niet openbaar is gemaakt.

Pas in 1919 pakte het IOC de draad weer op en werden besluiten uit 1914, in bepaalde gevallen nadat deze verder waren uitgewerkt, openbaar gemaakt. Er werd besloten dat de organisatie van de Olympische Spelen van 1920 aan het zwaar door de oorlog getroffen België werd gegund. Bij de spelen van Antwerpen werd het logo, oorspronkelijk ontworpen voor het 6e Olympische Congres, als zijnde de Antwerpse vlag, als symbool van de Olympische Beweging voor het eerst gebruikt. Het is absoluut niet onaannemelijk dat het het IOC heel goed uitkwam dat ondertussen de oorspronkelijke betekenis van het betreffende Olympische symbool was veranderd zonder dat daar (veel) ruchtbaarheid aan werd gegeven.

Hoewel de Olympische vlag sinds de spelen van Antwerpen in 1920 in gebruik is als symbool van de Olympische beweging heeft het tot de aanloop van de Zomerspelen van Berlijn 1936 geduurd voordat dit symbool, net zoals het in 1928 (Amsterdam) bedachte ontsteken van een groot vuur, populair werd. Het is wat minder handig als het IOC nadrukkelijk zou toegeven dat zij dat voor een niet onaanzienlijke deel te danken had aan de geoliede propaganda machine van het toenmalige Duitse regime. Het is in onze wereld vaak not done om nadrukkelijk met de waarheid op de proppen te komen, een leugentje om bestwil, daaraan ontkomt zelfs het IOC niet altijd.

Veel Olympische symbolen en tradities zijn niet ineens in 1896 ontstaan. Ze zijn pas in de loop van de tijd gegroeid tot wat ze uiteindelijk werden. Zo is pas tijdens de zomerspelen van Rome in 1960 de traditie ontstaan om de Olympische vlag, vastgehouden door acht mensen, horizontaal het stadion binnen te dragen en daarna een ronde te lopen voordat deze wordt gehesen.