Paul Tortelier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Paul Tortelier (Parijs, 21 maart 1914 - aldaar, 18 december 1990) was een Frans cellist en componist.

Biografie[bewerken]

Tortelier werd geboren in Parijs. Hij werd door zijn vader en moeder gestimuleerd de cello te gaan spelen en op twaalfjarige leeftijd trad hij toe tot het conservatorium van Parijs. Hij wist zich op zestienjarige leeftijd neer te zetten als beste cellostudent van het conservatorium. Hij nam naast cello ook lessen in harmonieleer van Jean Gallon.

In 1935 trad Tortelier toe tot het Orchestre Philharmonique de Monte Carlo en speelde hier tot 1937. Hier speelde hij onder andere de solopartij in Richard Strauss' Don Quichote. Dit stuk werd later veelal geassocieerd met Tortelier. Hij voerde dit stuk vaak uit en maakte er ook opnamen van.

In 1939 trad hij toe tot het Boston Symphony Orchestra.

In 1947 maakte hij zijn debuut in het Verenigd Koninkrijk waar hij weer Don Quichote van Richard Strauss ten gehore bracht.

In 1950 werd Tortelier door Pau Casals geselecteerd om te spelen als eerste cellist in het Prades Festival Orchestra.

Ondanks dat Tortelier katholiek was, was Tortelier geïnspireerd door de ambities van de nieuw gevormde staat Israël en ging in de jaren '55-'56 in Kibbutz wonen met zijn vrouw en twee kinderen.

Zijn composities omvatten een concerto voor twee cello's en orkest, een suite voor solo cello in D en een sonate voor cello en piano. Daarnaast schreef hij de Israel Symphony (ofwel de Symphonie Israélienne) over zijn ervaringen uit de tijd dat hij in Israël woonde.

In 1965 publiceerde hij het studiewerk Solmisation Contemporaine.

Tortelier gaf onder andere les aan Jacqueline du Pré en gaf vele masterclasses. Er zijn twee opnamen van Tortelier met de zes cellosuites van J.S. Bach. Zijn zoon Yan Pascal Tortelier is een internationaal bekend dirigent en zijn dochter Maria de la Pau is pianiste.