Philippe Henry

Philippe Henry
Geboortedatum	23 april 1971
Geboorteplaats	Charleroi
Regio	Wallonië
Land	België
Partij	Ecolo
Viceminister-president en Waals Minister van Klimaat, Energie, Infrastructuur en Mobiliteit
Aangetreden	13 september 2019
Einde termijn	15 juli 2024
Regering	Di Rupo III
Voorganger	Jean-Luc Crucke (als minister van Klimaat en Energie) Carlo Di Antonio (als minister van Transport)
Opvolger	Yves Coppieters (als minister van Milieu) Cécile Neven (als minister van Energie) François Desquesnes (als minister van Mobiliteit en Openbare Werken)
Waals Minister van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit
Aangetreden	15 juli 2009
Einde termijn	22 juli 2014
Regering	Demotte II
Voorganger	Benoît Lutgen (als minister van Milieu)
Opvolger	Carlo Di Antonio
Portaal    België Politiek

Philippe Henry (Charleroi, 23 april 1971) is een Belgisch politicus voor Ecolo.

Carrière

In 1995 behaalde Henry de graad van burgerlijk ingenieur in de elektrotechniek en de werktuigkunde aan de Universiteit Luik, twee jaar later een master in management aan de bedrijfshogeschool HEC Liège. Tijdens zijn studies was hij van 1993 tot 1994 voorzitter van de studentenfederatie aan de Universiteit Luik en was hij van 1 juli 1994 tot 1 juli 1995 voorzitter van de FEF, de federatie van Franstalige studenten. In deze functie leidde hij het verzet tegen de grootschalige hervorming van het hoger onderwijs en de financiering van de universiteiten door de Frans Gemeenschapsminister Michel Lebrun, waarbij hij met de steun van de hogescholen en universiteiten een herziening van het onderwijsdecreet wist af te dwingen. Na zijn studies werkte Henry van 1995 tot 1997 als onderzoeker in de robotica aan de Facultés Universitaires Notre-Dame de la Paix in Namen en als assistent aan de Universiteit Luik. Vervolgens was hij van 1997 tot 1999 ingenieur in de toegepaste wetenschappen aan de UCL, waar hij werkte aan het technologische Cesame-project. Daarnaast was Henry in 1996 kortstondig voorzitter van de CJEF, de Franstalige Jeugdraad.

In 1997 trad Henry toe tot de partij Ecolo en werd er actief in de regionale werking voor het arrondissement Luik. Hij droeg bij aan de redactie van het luik rond het jeugdbeleid in het programma van Ecolo voor de verkiezingen van juni 1999. Bij deze verkiezingen werd Philippe Henry voor het arrondissement Luik verkozen in het Waals Parlement en kwam hij zo automatisch ook in het Parlement van de Franse Gemeenschap terecht. Hij zetelde in beide assemblees tot in juni 2004. Zijn parlementaire activiteiten spitsten zich voornamelijk toe op het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij zich toelegde op dossiers rond onderwijs en onderzoek en van 1999 tot 2001 secretaris en van 2001 tot 2003 tweede ondervoorzitter en van 1999 tot 2004 ondervoorzitter van de commissie Onderwijs was. In het Waals Parlement was hij ondertussen lid van de commissie Technologische Ontwikkeling, Onderzoek, Werk en Opleiding. Daarenboven zetelde hij van 2001 tot 2005 in de raad van bestuur van de Universiteit Luik. Bij de Waalse verkiezingen van juni 2004 werd Philippe Henry niet herkozen.

In november 1999 stelde hij zich samen met Daniel Burnotte en Marie-Thérèse Coenen kandidaat om federaal secretaris van Ecolo te worden, maar het trio raakte niet verkozen. In juli 2003 werd Philippe Henry kabinetschef van Jean-Michel Javaux, een van de nieuwe federale secretarissen van de partij. In die functie hielp hij mee de werking van de partij te moderniseren en het politieke programma van Ecolo te vernieuwen. Van 2006 tot 2007 was hij vervolgens politiek directeur van de partij. Daarnaast zetelde hij van 2006 tot 2009 in de gemeenteraad van Sprimont.

In mei 2007 werd Philippe Henry verkozen in het Federaal Parlement van België als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor de kieskring Luik. Hij had er zitting in de commissie Bedrijfsleven, Wetenschapsbeleid, Onderwijs, Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, Middenstand en Landbouw en hield zich bezig met dossiers betreffende energie en mobiliteit en eiste hij een moratorium tegen nieuwe autowegprojecten, zoals de verbinding tussen Cerexhe-Heuseux en Beaufays.

In juli 2009 verliet Henry de Kamer en werd hij minister van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit in de Waalse Regering-Demotte II. In die functie werkte hij de nieuwe Waalse wetgeving rond territoriale ontwikkeling uit. Een ander belangrijk dossier waaraan zijn kabinet werkte, de actualisering van het gewestelijke ruimtelijk ontwikkelingsplan om verdere stadsuitbreiding tegen te gaan, werd door zijn coalitiepartners echter naar de prullenmand verwezen. Andere verdiensten tijdens zijn ministerschap waren zaken als de herdefiniëring van het wetgevend kader rond windenergie, de goedkeuring van een fietsplan en een klimaatdecreet, de voortzetting van de sanering en herontwikkeling van voormalige industriële sites en het afsluiten van een nieuw contract met de vervoersmaatschappij TEC over openbare dienstverlening.

Op 25 mei 2014 was Philippe Henry bij de Waalse verkiezingen van mei 2014 lijsttrekker van Ecolo in het arrondissement Luik. Ecolo leed bij deze verkiezingen een grote nederlaag, maar desondanks wist hij verkozen te geraken in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. In het Waals Parlement legde een grote parlementaire activiteit aan de dag en volgde de uitvoering van de door hem uitgewerkte vernieuwde wetgeving rond territoriale ontwikkeling verder op, die door de regering-Magnette op enkele belangrijke punten werd bijgestuurd. Ook drong hij aan op het nemen van urgente maatregelen inzake het klimaat en ijverde hij voor maatregelen ter bescherming van de biodiversiteit, de totstandkoming van een nationaal energiepact om de energietransitie in goede banen te leiden, het aannemen van een klimaatstrategie om het klimaatakkoord van Parijs uit te voeren, een beter bodembeheer, de snelle verwezenlijking van het Gewestelijk Expressnet, extra investeringen in de infrastructuur van de openbare vervoersmaatschappij TEC, het hervormen van de regelgeving rond de jacht en het stimuleren van de circulaire economie. Daarnaast sprak hij zich uit voor de afschaffing van het elektronisch stemmen en het verbeteren van de transparantie van bestuurszaken en vergoedingen van publieke mandatarissen, de beperking van de vergoedingen van OCMW-voorzitters en een onmiddellijke erkenning van de Palestijnse staat door België. In het Parlement van de Franse Gemeenschap was Henry dan weer actief rond de thema's onderwijs en hoger onderwijs. Vanaf juli 2014 zetelde hij tevens in de Senaat als deelstaatsenator. Bij de verkiezingen van mei 2019 was hij lijstduwer van de Waalse Ecolo-lijst voor het arrondissement Luik, maar hij haalde niet genoeg stemmen om herkozen te geraken.

In september 2019 werd Philippe Henry opnieuw Waals minister in de Regering-Di Rupo III. Hij kreeg de bevoegdheden Klimaat, Mobiliteit, Infrastructuur en Energie en werd ook viceminister-president in de Waalse Regering. Hij bleef deze functies uitoefenen tot in juli 2024.

Als minister versoepelde Henry de afschaffing van het prosumententarief voor eigenaars van zonnepanelen door terugdraaiende tellers toe te laten tot 2031 voor zonnepanelen die voor 2024 waren aangekocht en maakte hij werk van een geleidelijke uitdoving van de via de energiefactuur aangerekende groenestroomcertificaten, alsook legde hij zich toe op het uitrollen van hernieuwbare energie om de ambitieuze Waalse doelstellingen inzake de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen tegen 2030 en koolstofneutraliteit tegen 2050 te halen. Voorts hervormde hij de verkeersbelasting, met hogere tarieven voor eigenaars van nieuw aangekochte benzine- en dieselwagens, en liet hij het infrastructuurplan 2020-2026 goedkeuren, met een budget van 2 miljard euro voor het onderhoud en het herstel van het bestaande wegennet, de aanleg van fietspaden, het verruimen van het aanbod en het vergroenen van het openbaar vervoer en de verbetering van het rivierennetwerk. Daarenboven leidde Henry de wederopbouw van de verwoeste gebieden na de rampzalige overstromingen van juli 2021 in goede banen en nam hij ten gevolge van deze overstromingen maatregelen om de veiligheid van dammen en waterreservoirs te garanderen. Ten slotte voerde hij een vereenvoudigd premiesysteem in voor de renovatie van gebouwen, warmtepompen en hernieuwbare energie, lanceerde hij een aantal proefprojecten voor wijkrenovaties, versoepelde hij de wetgeving rond de installatie van windturbines en kwam hij met stimuli om de ontwikkeling van geothermische warmtenetten en de waterstofsector te bevorderen.

Bij de Waalse verkiezingen van juni 2024 ambieerde Philippe Henry geen verkiesbaar mandaat meer en kwam hij op als lijstduwer in de kieskring Luik. Na zijn ministerschap ging hij in september 2025 aan de slag bij het HEC Liège, als docent van het vak tools voor milieu-evaluatie in de masteropleiding milieumanagement.

Externe link

• Fiche Philippe Henry op connaitrelawallonie.be.

Bronnen, noten en/of referenties