Philly Joe Jones

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Philly Joe Jones
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Volledige naam Joseph Rudolph Jones
Geboren Philadelphia, 15 juli 1923
Overleden Philadelphia, 30 augustus 1985
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Jazz
Beroep Muzikant
Instrument(en) Drums
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Philly Joe Jones, geboren als Joseph Rudolph Jones (Philadelphia, 15 juli 1923 - aldaar, 30 augustus 1985), was een Amerikaanse jazzdrummer.

Biografie[bewerken]

Jones vloeide voort uit de rhythm-and-blues-traditie uit de late jaren 1940, voordat hij als drummer in de Modern Jazz begon te werken, waarbij op te merken is, dat de beide muziekstijlen toentertijd nog niet zo duidelijk van elkaar waren gescheiden dan later. Nog in Philadelphia begeleidde hij John Coltrane en Benny Golson. In 1947 vestigde hij zich in New York, waar hij als huisdrummer van het Café Society speelde met Charlie Parker, Fats Navarro en Dizzy Gillespie. Daarna werkte hij bij Ben Webster, Joe Morris, Tiny Grimes, Lionel Hampton, met zijn mentor Tadd Dameron en Tony Scott.

Tussen 1955 en 1958 was hij een bepalende factor in de ritmesectie van het Miles Davis-kwintet en later sextet. Davis scheidde niet uit muzikale motieven van Jones, maar uitsluitend wegens de onevenwichtigheid, die de zware drugsverslaving van de drummer voor het professionele werk met zich meebrachten. Desondanks werkte Jones mee bij talrijke plaatopnamen (Blue Note Records, Riverside, Prestige), omdat zijn zintuig voor drive, dynamiek en smaak zeer gevraagd waren.

Jones' bijdragen aan de ontwikkeling van het drumspel zijn talrijk en vormden van zijn kant de basis van verdere vernieuwingen, zoals ze in het milieu van de freejazz van de jaren 1960 werden ingesteld door muzikanten als Tony Williams en Elvin Jones. Vooral bekend is de kenmerkende 'two beat feel', waarmee de drummer in samenspel met de contrabassist Paul Chambers vaak de voorstelling van het thema van de blazers ondergeschikt maakt. Ook leidde hij eigen bands. Nadat hij in 1962 weer kort speelde bij Davis, ging hij in 1964 naar de westkust, voordat hij tussen 1967 en 1972 in Europa woonde, waar hij meerdere drumscholen leidde. Hij speelde en nam ook op met doortrekkende muzikanten als Archie Shepp. Terug in de Verenigde Staten formeerde hij de jazzrockband Le Grand Prix om daarna Bill Evans en Red Garland te begeleiden. Met de band Dameronia herinnert hij aan de muziek van Tadd Dameron.

Discografie[bewerken]

Literatuur[bewerken]