Potvisklasse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag
Potvisklasse
Vlag
De Tonijn bij het Marinemuseum
Geschiedenis
Kiellegging 17 september 1962
Tewaterlating 12 januari 1965
In dienst gesteld 2 november 1965
Uit dienst gesteld 18 juni 1992
Algemene kenmerken
Waterverplaatsing 1.509 ton (boven water)
1.831 ton (onder water)
Afmetingen 78,3 m x 7,8 m
Bemanning 67
Techniek en uitrusting
Machinevermogen 2 x 1.250pk (dieselmotor)
2 x 2.200pk (elektromotor)
Snelheid 14,5 knopen (boven water)
Bewapening 8 x 21 inch torpedobuizen
Portaal  Portaalicoon   Marine

Hr. Ms. Potvis was een Nederlandse onderzeebootklasse uit het midden van de jaren 60 van de twintigste eeuw.

Schepen[bewerken | brontekst bewerken]

Beide boten werden gebouwd door de Schiedamse scheepswerf Wilton-Fijenoord[1]. In 1962 werd de kiel voor beide boten gelegd.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

Het ontwerp van de boten dateert uit de jaren 50 en werd eerder toegepast in de Dolfijnklasse (in dienst gesteld in 1959). Om een grotere duikdiepte te kunnen halen dan tot dan toe mogelijk was, werd gebruikgemaakt van drie cilinders die in een driehoeksvorm in de romp lagen en onderling op enkele plaatsen waren verbonden. In de twee onderste cilinders was de voortstuwing ondergebracht en in de bovenste cilinder, die een grotere diameter had, de bemanningsverblijven en de operationele ruimten. Zo werd de maximale duikdiepte 350 meter, hoewel in de praktijk nooit tot die diepte werd gedoken.

Het ontwerp week nauwelijks af van dat van de Dolfijnklasse en na de update van de twee boten uit laatstgenoemde klasse in 1965-67 waren de vier boten uit beide klassen nagenoeg identiek.

De boten werden in 1992 resp. 1991 uit dienst gesteld, om opgevolgd te worden door vier onderzeeboten uit de Walrusklasse. De Potvis werd in 1994 gesloopt; de Tonijn ligt sinds 1994 naast het Marinemuseum in Den Helder en kan daar bezichtigd worden.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]